'Een enorme dreun, en toen werden onze bedden opgetild'

Auteur: door Stef Altena |   zaterdag 28 juli 2007 | 07:41 | Laatst bijgewerkt op: zaterdag 28 juli 2007 | 20:56

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
GROUW - Vol ongeloof staart Dieuwke Simonetti naar het enorme gat in het vakantiehuisje, waaruit zojuist - twaalf uur - vrachtschip Victus is vlotgetrokken.
,,Hoe is dit mogelijk?", stamelt de Zwolse. ,,Hoe kan het dat wij hier ongedeerd uit zijn gekomen? Kijk dan naar die puinhoop."

Simonetti wijst naar de onderkant van de geruïneerde gevel. Daar waar enkele uren eerder nog de benedenverdieping was. De plek waar de tien maanden oude Annelore sliep.

Dieuwkes man Pepijn en hun driejarige dochter Isabeau lagen op de bovenverdieping. Tot om half vijf een oorverdovend kabaal losbarste. Het 105 meter lange binnenvaartschip Victus was het vakantieverblijf op eiland De Burd binnen gevaren.

,,Ik was er van overtuigd dat de bliksem was ingeslagen. Zo'n enorme dreun", zegt Simonetti. ,,Toen werden onze bedden opgetild. De ramen en kozijnen vlogen eruit. Op dat moment dachten we aan een windhoos." Tijd om na te denken had het echtpaar niet. ,,Onze dochters huilden. Daar moesten we naar toe."

Isabeau werd snel mee naar buiten gebracht. Met baby Annelore op de benedenverdieping ging dat niet zo makkelijk. Een kast en een houten wand waren over haar bedje heen gevallen. Met moeite wist vader Pepijn haar na enkele minuten te bevrijden. Op de aanlegsteiger achter het huisje werd het gezin herenigd met de ouders van Dieuwke, die daar lagen met de boot.

De rest van de dag zoeken de familieleden hier steun bij elkaar. Tegelijk zijn ze landelijk nieuws. Iedereen staan ze te woord. De politie, de burgemeester, de pers. Honderden malen worden ze op de foto gezet door mensen op voorbijvarende bootjes. Aan de overkant van het Prinses Margrietkanaal staan de mensen rijen dik naar de ravage en het gezin te kijken. Simonetti: ,,Het voelt bizar. De raarste dag uit ons leven."

De rest van de middag is het wachten op de brandweer. ,,Bankpasjes en mobiele telefoons liggen nog binnen. Die willen we nu zo snel mogelijk terug."

De familie houdt zich ondertussen sterk. ,,Nu is er alleen opluchting en het besef hoeveel geluk we hebben gehad."
 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
Ik heb het gezien!
Het ziet er echt heel raar uit, heel onrealistisch! Het is echt, tsja, gewoon onwerkelijk...
Wel even schrikken voor die familie!

Het waaide trouwens die dag wel heel hard, dus dat heeft waarschijnlijk ook nog ermee te maken...
Suzanne M. - 28-07-2007 | 20:21
Beste vakantie vierende familie, Ik geleoof dat jullie een engeltje hebben, wees daar dankbaar voor.Hoop dat jullie vakantie verder ondanks de materiele schade, een plezierige is, al zal het schrikken geweest zijn.
Sterkte.
stef - 28-07-2007 | 12:49

U kon tot 27-08-2007 reageren op dit artikel.