HAARLEM – ‘Hannah maakte net een enorme groei door. Je zag de jonge vrouw ontstaan die ze ongetwijfeld op een dag zou zijn. We verheugden ons daar ontzettend op, want als meisje was ze al zo bijzonder.’ Opa Jan Ottens zoekt troost in de schouder van schoonzoon Wybrand, vader van Hannah Scheffer. Het veertienjarige Haarlemse meisje bezweek afgelopen week onder de Mexicaanse Griep, zonder een andere ziekte onder de leden te hebben. Ze werd zaterdagmiddag door honderden diep aangedane mensen naar haar laatste rustplaats begeleid.
Zie ook:
Hoewel de Nieuwe Influenza H1N1 vijf andere Nederlandse slachtoffers heeft geëist, kwam het virus door Hannah’s onverwachte overlijden toch een stuk grimmiger over. Wèg was het beeld van een griepje dat net als alle andere winterse infectieziekten net zo snel weer zou verdwijnen als het was opgekomen.In Hannah’s geval sloeg de griep in finale fase razendsnel toe. Vrijdag een week geleden was voor het eerst duidelijk dat ze op zijn minst een stevige verkoudheid onder de leden had. Op zaterdag kwam ze aan op Terschelling waar ooms, tantes, neven en nichten van de uitgebreide familie de herfstvakantie plegen door te brengen.Vader Wybrand: ‘Het lag in de bedoeling dat ze daar rustig zou kunnen uitzieken. Op zondagochtend had ze flinke ademhalingstoornissen. Toen hebben we de dokter laten komen. Die vond het nodig haar met een helikopter over te brengen naar het Academisch Ziekenhuis Groningen. Hannah werd buiten bewustzijn gebracht, haar moeder Esther vloog mee. Ik reisde met de boot na. Ze zakte razendsnel weg, de volgende dag was het einde.’De familie reisde mee terug naar Haarlem. Een week van grote verbondenheid volgde met haar school - Het Teyler College ging tijdens de vakantie open - jeugdcentrum Flinty’s, buren en vrienden. De buurt kookte, leefde mee. Agnes de Waard, een naburige lerares die Hannah bijles had gegeven, kreeg voor de uitvaart de ouders op bezoek. Waar een 3 even gewoon was geweest, prijkte nu een 8,2 op het proefwerk. Agnes: ‘Hannah heeft het zelf niet meer gezien.’Mara (14), een vriendinnetje van school, zit onderuit te treuren in het jeugdcentrum. ‘Bij de uitvaart zong ik Nobody’s Home. Dat kwam er goed uit, maar nu zit ik erdoor.’



Sorteer reacties











