Niet beschikbaar!
Jetty en Herman Boonstra: tegen wil en dank even terug in Kampen.foto Freddy Schinkel
KAMPEN - Een miljoen handtekeningen. Met dat indrukwekkende aantal hopen
Herman en Jettie Boonstra en de andere echtparen terugkeer af te dwingen
naar hun kindertehuis in het Atlasgebergte. Sinds zij op 8 maart Marokko
werden uitgezet, met achterlating van hun pleegkinderen, bewandelen ze
vooral de stille, diplomatieke weg. De internationale handtekeningenactie is
de tegenhanger.
De oud-Kampenaren, die dertien jaar in de IJsselstad hebben gewoond, hebben
sinds maart hun acht pleegkinderen van tussen de vijf en tien jaar niet meer
rechtstreeks gesproken. Via via horen ze hoe het gaat. "Het is
misschien maar goed ook dat we ze niet direct spreken. Wat moet ik zeggen
als ze vragen 'wanneer kom je terug'", zegt oud-onderwijzeres Jettie.
Hun hoop is dat ze voor de kerst hun pleegkinderen in de armen kunnen
sluiten. "We gaan terug naar onze kinderen. Daar geloven we in en
bidden we ook voor."
Drie maanden na de uitzetting is eigenlijk nog altijd onbegrip en ongeloof
bij het echtpaar over wat er gebeurd is. Volgens de Marokkaanse autoriteiten
bekeerden ze hun pleegkinderen (en anderen) tot het christendom.
Evangelisatie is niet toegestaan. Ja, de kinderen kregen een christelijke
opvoeding thuis en dat wist ook écht íedereen daar, zegt Herman. Op school
was er islamitische les. Het kindertehuis Village of Hope kende een mix van
Marokkaanse en internationale cultuur. "Ze zijn opgegroeid met drop,
pindakaas en ook couscous."
Toen ze in Kampen woonden kwamen ze in aanraking met de omgang binnen de
moslimwereld met ongehuwde moeders. De kinderen treft vaak een slecht lot. "Onze
bedoeling is om een familie te zijn voor deze kinderen. Dat ze normaal
emotioneel op kunnen groeien in plaats van met zijn veertigen op een
slaapzaal in een weeshuis. Dat natuurlijk wel vanuit onze christelijke
levenshouding", zegt Jettie. "Met het kleinschalige familieverband
willen we een model laten zien aan Marokkanen. Als alternatief van 'zo kan
het ook'", vult Herman aan.
Alhoewel ze er wel eens over gedacht hebben de handdoek in de ring te gooien,
gaan ze door. Voor de kinderen. Met de andere echtparen - uit Amerika en
Engeland - is er nu een internationale handtekeningenactie opgezet. Die
lijsten worden uiteindelijk aangeboden in Brussel, die Marokko met subsidies
ondersteunt. De hoop is dat Brussel die geldstroom bevriest, daarmee Marokko
in de portemonnee raakt en op andere gedachten brengt. Ook de Amerikaanse,
Franse en Engelse overheid is gevraagd de subsidies stil te leggen. De
Boonstra's hebben regelmatig overleg met Buitenlandse Zaken in Nederland.
Naast familie- en vriendenbezoek bereiden ze zich in de tussentijd nu voor
op een terugkeer naar Marokko. Het liefst voor nog eens tien jaar. Want dan
zijn de kinderen volwassen en klaar om losgelaten te worden.
www.actieboonstra.nl
U kon tot 07-08-2010 reageren op dit artikel.