Tekstgrootte

CANBERRA - Prinses Máxima beheerst de Australische groet uitstekend. Die conclusie kan vanmorgen bij aankomst op het vliegveld van Canberra direct worden getrokken. De beheersing daarvan is op warme dagen namelijk essentieel.

De beginselen zijn simpel: hand voor het gezicht en dan als een ruitenwisser heen en weer bewegen, niet te snel en met gratie. ‘The Australian salute’ heeft een nuttige functie: het verjaagt de talrijke vliegen. En hoe hoger de temperatuur, hoe meer plaaggeesten. Máxima had ook een bijkomend advies: ‘Niet teveel praten.’ ‘Ja, mond dicht houden’, wist Willem-Alexander bij de begroeting op de luchthaven.

Het moet gezegd: het prinselijk paar heeft het zichzelf voor het zesdaagse bezoek aan Australië dat maandagmiddag lokale tijd (acht uur later dan in Nederland) van start ging, niet gemakkelijk gemaakt. Op het programma staat naast officiële ontvangsten en recepties een uitstapje naar het ruim 2200 kilometer verderop in centraal Australië gelegen Uluru, het met name voor de Aborigines spirituele hart van het land en continent. Het verblijf daar is maar kort, vervolgens wacht drieduizend kilometer naar het zuidoosten de eilanddeelstaat Tasmanië. Daar komt onder meer het lot van de door kanker getroffen Tasmaanse duivels aan de orde.

Integratie, ecologie en cultuur zijn de thema’s die het prinselijk paar als richtsnoer aanhoudt voor de rondreis. Thema’s die ook een belangrijke weerklank hebben in eigen land. De prins had er watermanagement aan kunnen toevoegen, ware het niet dat Australië zucht onder een al zes jaar aanhoudende droogte.

Máxima dacht dat Australië gezien zijn omvang nog wel ruimte zou hebben voor nieuwe inwoners, maar het antwoord van vice-premier Mark Vale en een aantal parlementsleden was dat watergebrek verdere groei in de weg stond.

De trip vormt het sluitstuk van de herdenking dat Australië precies vierhonderd jaar geleden werd ‘ontdekt’ door Nederlanders.