Foto GPD
17 MAART 2006 - LONDEN - Wie een miljoentje of zestig te besteden heeft en hunkert naar honing, olijven, chianti en het Toscaanse landschap, kan komend weekend zijn geluk beproeven op een beurs in Londen waar een heel Italiaans dorp te koop wordt aangeboden.
De gemeente Peccioli, 45 kilometer ten zuidoosten van Pisa, probeert 900 hectare land met daarop 34 woningen en vijftien boerderijen van de hand te doen: ofwel Agripeccioli. Het project wordt aangeprezen als ‘het laatste Toscaanse paradijs’ omdat het een authentiek, ongerept middeleeuws dorp is zonder telefoon, gas, water en elektriciteit.
De huizen en boerenhoeven zijn al enkele decennia onbewoond (mensen trokken in de jaren zestig naar elders wegens gebrek aan werk) en sommige panden zijn niet meer dan overwoekerde ruïnes. Alle restauratiewerk wordt uitgevoerd volgens strikte bouwvoorschriften, in de traditionele Toscaanse stijl. En daarvoor zoekt de huidige eigenaar investeerders.
Op de Italiaanse jaarbeurs La Dolce Vita in Londen staat Renzo Macelloni dit weekend met een stand. Met diaprojecties en kleurige brochures prijst hij het dorp aan. ‘Er zijn twee redenen waarom we het dorp willen verkopen’, zegt de oud-burgemeester van Peccioli en nu voorzitter van Fondi Rustici, het lokale consortium dat het dorp bezit. ‘Ten eerste worden we er natuurlijk financieel wijzer van.
Ten tweede willen we dat het dorpskarakter bewaard blijft. We hebben zelf het geld niet om het in oude staat te herstellen, daarom verkopen we het onder de voorwaarde dat het consortium het centrale management blijft voeren.’
Fondi Rustici is een coöperatie tussen de gemeente Peccioli en Belvedere S.P.A., een bedrijf dat op zijn beurt 62 procent eigendom van de gemeente en 38 procent eigendom van de lokale bewoners is.
Peccioli telt slechts 4900 inwoners, en zij hebben allemaal een aandeel in het consortium. ‘Het dorp was voorheen in eigendom van de erven van Gerolamo Gaslini, een vooraanstaand kinderarts in Genua. Toen het te koop werd aangeboden, besloten we in Peccioli gezamenlijk te vechten voor het behoud van het gebied. We wilden niet dat een projectontwikkelaar er met bulldozers naar binnen zou rollen om het te transformeren tot een gruwelijke nieuwbouwwijk. De enige oplossing was het met elkaar te kopen.’
Het verlaten dorp heette oorspronkelijk El Serre maar is nu omgedoopt in Agripeccioli, ofwel de agrarische buur van Peccioli. En dat is de bestemming die Fondi Rustici wil behouden. ‘Het is van groot ecologisch belang om de landbouw in het dorp voort te zetten, daarom hebben we een boerencoöperatie ingehuurd die de grond nu voor ons bewerkt’, legt Macelloni uit. Waarom zou iemand hierin willen investeren? ‘Het wil niet zeggen dat de nieuwe eigenaar of eigenaren het dorp moeten laten zoals het is. We hebben architect Paolo Riani, voormalig directeur van de Italian Cultural Institute in New York, in de arm genomen die voor alle vijftien boerderijen en 34 huizen een renovatieplan heeft gemaakt. Het moet een ‘state of the art’ toevluchtsoord worden. Met stroomvoorziening, zwembaden, draadloze internetverbinding en zonodig een basis voor helikopters.’
U kon tot 16-04-2006 reageren op dit artikel.