Tekstgrootte

Hij heeft om twaalf uur met zijn vrienden afgesproken. Twee uur later vertrekt de optocht van Place de la République om ’s avonds na een ruim vier kilometer lange tocht weer terug te komen bij de Place d‘Italie, in de buurt van de universiteit. ‘De omgekeerde route van vorige week’, zegt hij lachend. ‘Je moet een beetje blijven variëren.’ Pays is vice-voorzitter van de studentenraad van de Sorbonne en vertegenwoordigt de 40.000 studenten van de universiteit. Hij is bovendien lid van het Nationale Verbond van Franse Studenten (Unef). De bond heeft 29.000 leden, 1,3 procent van de 2,2 miljoen Franse studenten en is daarmee de grootste studentenbond van het land.

Sfeer

In metrolijn vijf op weg naar de staking zit de sfeer er bij de studenten al redelijk in. De eerste liederen worden ingezet. Over het CPE, het plan van premier Dominique de Villepin om de jongerenwerkloosheid terug te dringen, hoeven de studenten nauwelijks nog te discussiëren. Iedereen vindt dat het de prullenbak in moet, ook al heeft president Jacques Chirac aangekondigd de studenten tegemoet te komen in hun voornaamste bezwaren: de proeftijd gaat terug van twee naar één jaar en de werkgever moet bij ontslag van een jonge kracht een reden geven.

De toespraak van van de president van vrijdag heeft voor de studenten weinig veranderd. ‘We voelen dat we door kunnen gaan tot het einde’, zegt Pays, als de groep bijna is aangekomen bij de Place de la République. Zijn vrienden knikken instemmend. ‘We hebben Chirac aan het wankelen gekregen. Eigenlijk zou hij het CPE het liefst intrekken, maar hij wil de premier niet laten vallen. Dat zou een overwinning betekenen voor Sarkozy, de tegenstander van beiden.’

Winnaar

Minister van binnenlandse zaken Nicolas Sarkozy komt inderdaad steeds duidelijker als overwinnaar uit de CPE-protesten tevoorschijn. Binnen de rechtse regering pleitte hij als eerste voor een opschorting van het contract, zoals nu eigenlijk het geval is.

Bovendien leidt hij, als voorzitter van de grootste partij (UMP) in het parlement, sinds begin deze week de onderhandelingen met de vakbonden.

Bovengronds, Place de la République. Alle ingrediënten van een staking ‘é la française’ zijn aanwezig. Grote ballonnen van de verschillende vakbonden, luide, veelal revolutionaire muziek en de geur van het onvermijdelijke stakersvoedsel: een ‘sandwich merguez (lamsworstjes) met frites of uitjes.

Varkens

‘Bazen zijn varkens“, klinkt het uit de speakers. Enkele tientallen meters verderop roept een vrouw door een microfoon tegen leerlingen van een lyceum: ‘wat gebeurt er als men het leven van jongeren onzekerder wil maken?’

‘Verzet’, schreeuwen de pubers. ‘Wát antwoorden wij dan’, roept ze nogmaals. ‘Verzet’, klinkt het nog luider.