Niet beschikbaar!
Met Bessen schreef Jos Brink in 1981 een comedy waarin het probleem van dementie wordt behandeld. In het stuk heet het dat mevrouw Straatman 'een beetje wazig wordt', maar dat heeft meer te maken met het komische karakter van het stuk.
Dertig jaar geleden was hij een van de eersten die over dit onderwerp schreef. Naast toneelschrijver was Jos Brink pastoraal medewerker in een bejaardenhuis. Bewoners en personeel hebben duidelijk model gestaan voor Bessen.
Lucie de Lange die jarenlang in zijn producties speelde, heeft ook hier de leidende rol als mevrouw Straatman, die wordt opgenomen in een verzorgingsflat. De vele grappen en steken onder de gordel zijn haar wel toevertrouwd en haar droge humor werkt aanstekelijk. Afwisselend zien we haar als oude dame en als revue-artieste op het hoogtepunt van haar roem. Voor de pauze doet het stuk wat gedateerd aan vanwege het wat statische spel van Kiki Classen als kissebissende directrice en het spel van Vastert van Aardenne als adorerende bewonderaar.
Beide spelers echter hebben een dubbelrol en deze worden wel overtuigend gespeeld. Kaily van Starrenburg speelt enthousiast zowel verpleegster als kleedster van de revuester. Na de pauze krijgt het stuk meer verdieping. Lucie de Lange weet ons te ontroeren in haar vergeetachtigheid en hang naar het verleden.
In het stuk zijn veel dubbele bodems die tijdens het spel worden onthuld. Die dubbele bodems zijn door Jos Brink zo ingenieus geconstrueerd dat het stuk na dertig jaar overeind blijft.
Terecht wordt door Lucie de Lange aan het eind van de voorstelling het glas hoog geheven naar Jos Brink ergens in de hemel.
U kon tot 06-03-2012 reageren op dit artikel.