Niet beschikbaar!
RECENSIE– “Zijn er nog onderwerpen die vanavond niet aan bod mogen komen”, vraagt Roy Aernouts met zijn beschaafde Vlaamse stem. “Fortis!”, roept iemand onmiddellijk. Aernouts won vorig jaar het Leids Cabaret Festival en betrekt zijn publiek direct bij het optreden. Ondanks de humor en interactiviteit is zijn programma toch nauwelijks cabaret te noemen. Deze jongen is een rasmuzikant, een opmerkelijk zanger-gitarist die samen met zijn contrabassist Hannes d’ Hoine, de wereld zacht maar grimmig naar zijn hand zet.
‘Alles altijd en overal’ is bovenal een liedjesprogramma waarin muziek belangrijker is dan de tekst. Tegen het eind smeekt hij in een schitterende tiradezang talrijke hartenkreten waaronder “minder cabaret!” Aernouts balanceert op het randje van kleinkunst en lichte muziek. Deze intrigerende performer trekt ons op een dwingende, beleefde manier naar zich toe. Hij bepaalt hoe laat het is. “Tijd is een afspraak. Laten we zeggen dat het nu twee ’s middags is. Goedemiddag.” En vervolgens besluit hij dat het 15 juli 1980 is, zijn verjaardag. “Ik word geboren, hoera het is een jongen.” Aernouts heeft een fascinatie voor gelukkige mensen en houdt van het “fragmentarische van rijst”. Hij zingt een vernietigende parodie op de Hollandse smartlap die omslaat in een herkenbare Amsterdams-Marokkaanse rap. Ook hekelt hij onze gezellige meezing- en inhaakmentaliteit. “Allemaal”, kweelt hij ironisch. Naast een beeldschoon liedje over zijn vader Jules pakt hij net zo gemakkelijk uit met een glibberige schlager. Bij vlagen zien we in hem het onheilspellende van Wim Helsen en het verfijnde absurdisme van Kamagurka. Sommige liederen zijn te vlak, dan verliest het programma even aan spanning. Maar Aernouts’ muzikale humor is vooral verrassend. Aan deze Vlaming kunnen we nog veel genoegen beleven.
KLEINKUNST - Roy Aernouts: Alles altijd en overal. Gezien Odeon 31/10. Nog te zien: Zutphen (19/11) en Lelystad (26/5).
U kon tot 02-12-2008 reageren op dit artikel.