RECENSIE - Waar voor je geld, dat is wat Gov’t Mule biedt. Avondvullend is de virtuoze combi van blues, jazz en rock waarop de Amerikaanse band een uitverkochte Lantaarn trakteert. Dat er tijdens de ruim tweehonderd snoeiharde minuten momenten van verzadiging ontstaan, is onvermijdelijk. En verzadiging is een woord dat eigenlijk niet past bij deze topattractie.
Gitarist Warren Haynes had al naam gemaakt in The Allmann Brothers Band, voordat hij samen met bassist Allen Woody Gov’t Mule oprichtte. Net als de Allmann Brothers begaf Gov’t Mule zich op het terrein van de southernrock en bouwde al snel een respectabele reputatie op. Toen Woody in 2000 overleed, verdrongen de bassisten zich om zijn plek in te nemen. Grootheden als Jack Bruce, Flea en Bootsy Collins plukten er de snaren.Inmiddels is de jonge Zweed Jorgen Carlsson verantwoordelijk voor de laagste tonen. Met drummer Matt Abts legt hij een groovend en speels ritmetapijt neer, waarover Haynes en toetsenist Danny Louis hun improvisaties uitstrooien. Want Gov’t Mule bewandelt geenszins platgetreden paden. Het kersverse album By A Thread wordt belicht met het prachtige, countrygetinte Railroad Boy en stevig rockende nummers als Any Open Window en Steppin’ Lightly. Doorleefd klinkt de blues in Monkey Hill en Little Toy Brain, maar Abts’ lichtvoetige slagwerk en Louis’ jazzy trompetspel maakt The Shape I’m In zelfs verbijsterend mooi. Wat zonde dan toch, dat een veel te lange pauze de set bruut in tweeën deelt.Gov’t Mule vervolgt met een bluesy versie van Bus Stop (The Hollies). Ook I’m A Ram, een bizarre mix van exotische ska en vuige rock en Thorazine Shuffle maken indruk. Toch welt dan het vermoeden op, dat een strakker afgemeten en ononderbroken set het optreden van Gov’t Mule nóg sterker had kunnen maken.
POPMUZIEK - Gov’t Mule, Lantaarn Hellendoorn, 19 november
Sorteer reacties
U kon tot 20-12-2009 reageren op dit artikel.