Foto GPD
DEN HAAG – Begin jaren vijftig was er voor Haagse pubers nog maar weinig muzikaal vertier, maar de kenners wisten wel waar je aan je gerief kon komen, en nog gratis ook. Schuin tegenover het Kurhaus in Scheveningen dromden in het weekend ’s avonds groepen ‘hangjongeren’ samen, want daar, in een jazzclub in een souterrain, speelde steevast de pianiste Pia Beck met haar trio. Vooral als het lekker weer was, gingen de ramen van de club open en stroomden de klanken vrijelijk naar buiten.
Vele jaren lang was Pia Beck in muziekland de onbetwiste koningin van boogie-woogie en jazz en tevens de inspirator en stimulator van talrijke andere musici. Donderdagochtend overleed ze in Spanje, al sinds 1965 haar tweede vaderland, op 84-jarige leeftijd.
Ze kwam ter wereld in Den Haag op 18 september 1925. Als kleuter leerde ze al accordeon spelen en toen ze een paar jaar later op pianioles ging, bleek ze daar eveneens talent voor te hebben. Die pianolessen waren trouwens nauwelijks aan haar besteed, want ze hield er een eigen speelstijl op na en had grote moeite met het notenschrift.
Ze ontwikkelde zich tot een selfmade-pianiste met flair, die op den duur het toetsenspel ook combineerde met zingen. In de oorlogsjaren trad ze al met enkele vriendinnen als zanggroepje op en in het bevrijdingsjaar 1945 nam ze gretig het aanbod aan om de vertrokken pianist van het fameuze Miller Sextet te vervangen. Ze toerde ermee door Nederland en België, maar ook naar Amerikaanse troepen in Duitsland en Nederlandse militairen in Indonesië.
Gerijpt door deze ervaringen formeerde Pia, die overigens nauwelijks een noot kon lezen, laat staan opschrijven, in 1950 een eigen combo. Daarmee werd ze de vaste bespeelster van jazzclub De Vliegende Hollander in Scheveningen. De roem die de flamboyante zingende pianiste inmiddels had vergaard, leidde echter ook tot tal van optredens in het buitenland, tot in de VS toe.
Begin jaren zestig kreeg ze een relatie met Marga Blanka Simonowski, moeder van drie kinderen. In 1965 besloot het paar met de kinderen in Spanje te gaan wonen. Vier jaar lang exploiteerde Pia daar in Torremolinos een eigen jazzclub: La Holandesa Volante (De Vliegende Hollandse) maar in 1969 leek ze opeens genoeg te hebben van het muzikale bestaan en de eeuwigdurende vraag om haar hit Pia’s Boogie nog eens te spelen. ‘Ik kan geen piano meer zien,’ verzuchtte ze. De pianiste werd makelaar, schreef enkele toeristische boekjes over Spanje en werkte een paar uur per week als discjockey voor Radio Malaga.
COMEBACK
Haar fans moesten zes jaar wachten op Pia’s comeback, die ze op vaderlandse bodem maakte: in het Scheveningse Circustheater, vlak bij de (inmiddels niet meer bestaande) plek waar ze ooit voor zichzelf was begonnen. Die rentree, kort na haar vijftigste verjaardag, was vooral de verdienste van Seth Gaaikema, die haar na diverse vergeefse pogingen toch over had weten te halen weer te gaan optreden. Al spoedig kwamen er weer toernees, ook weer naar Amerika. En alle liefhebbers sloten haar weer in de armen.
Het geheim van haar succes was naar eigen zeggen vooral haar performance. ‘Als je alleen maar keurig piano zit te spelen, dan bereik je dat niet. Je moet je praatjes erbij hebben, je grapjes, je commerciële melodietjes.’
Ter gelegenheid van haar 75ste verjaardag was Pia in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag het vitale middelpunt van een aan haar gewijd jubileumgala. ‘Ik heb geprobeerd om helemaal zonder pianospelen te leven. Maar dan word ik zenuwpatiënt. Dan ben ik thuis niet om te genieten,’ zei ze toen.
In 2003, ruim zestig jaar na het prille begin van haar muzikale carrière, besloot de toen al bijna 78-jarige jazzdiva definitief rustig te gaan leven. Op haar 80ste verjaardag, uitbundig gevierd in hotel Huis ter Duin in Noordwijk, kroop ze echter toch weer even achter de piano.
In juni dit jaar kreeg Pia een zware klap te verwerken met het overlijden
van haar levenspartner Marga. Ze bleef alleen in haar huis in het Spaanse
dorp Churriana (vlak bij Torremolinos) achter en meed de publiciteit.
Pia Beck met that's life
Sorteer reacties
U kon tot 26-12-2009 reageren op dit artikel.