De ouderen onder ons kennen de negentiende eeuwse dichter Piet Paaltjens van hun boekenlijst. ’s Mans in zijn Leidse studententijd geschreven Weltsmertz-eruptie ‘Snikken en Grimlachjes’ was een populaire keuze omdat het zo’n lekker dun boekje was. En die gedichten, ach, die zijn de meesten al lang vergeten.
Het alter ego van dominee François HaverSchmidt (1834-1894) produceerde tijdloze bittere poëzie, doordrenkt met zwarte humor. Was het een goed idee van Hummelinck Stuurman Theaterproducties onder regie van Han Römer een muzikale thriller te wijden aan het getormenteerde bestaan van de predikant, die in het Friese Foudgum en later in Schiedam afstand had genomen van zijn jeugdige rijmelarij?
Met acteur Porgy Franssen als HaverSchmidt en cabaretier Daniël Samkalden als Paaltjens geflankeerd door kleinkunstenaar Theo Nijland en bariton Maarten Koningsberger in bijrollen en twee uitstekende klassieke gitaristen (Olga Franssen en Esther Steenbergen) ziet het tableau du troupe er indrukwekkend uit. De teksten van Paaltjens zijn door Nijland superieur getoonzet en worden wonderschoon meerstemmig gezongen.
Piet Paaltjens is zeker geen thriller. Al in de eerste minuut is glashelder dat HaverSchmidt een leven vol somberheid zal leiden en dat het fout met hem afloopt. Hoewel Franssen alles uit de kast haalt om van de figuur een spannend personage te kneden en Samkalden als kwelgeest letterlijk bokkensprongen maakt, gebeurt er niet veel qua dramatische ontwikkeling.
En waar dat wel het geval is, wordt de interactie onderbroken door zijlijntjes en muzikale intermezzo’s. De elementen waaruit de voorstelling is opgebouwd deugen an sich beslist, maar ze vormen geen coherent geheel. Hoewel er ruimte is voor scherts, ligt er over het geheel een grauwsluier die geen recht doet aan de lichtheid die Paaltjens ook eigen was.
MUZIKALE THRILLER
Piet Paaltjens
Gezien: Stadsgehoorzaal Kampen, 11-3
Nog te zien: Deventer 19-3, Heerde 17-4, Apeldoorn 21-4
U kon tot 11-04-2010 reageren op dit artikel.