Het kalme leiderschap van Candida Thompson

Auteur: door Margaretha Coornstra |   woensdag 17 maart 2010 | 10:50 | Laatst bijgewerkt op: woensdag 17 maart 2010 | 10:52

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten

We zijn het ons meestal niet bewust, maar het dirigeren van een orkest (dat wil zeggen: vanaf de bok met een stokje zwaaien) is pas in de loop van de 19e eeuw uitgegroeid tot een vak apart. In de 18e eeuw was het gewoonte dat componisten zelf de uitvoering van eigen werk leidden; hetzij vanachter het clavecimbel, hetzij als violist.

Dat Candida Thompson - als eerste violiste een vertrouwd gezicht bij het Orkest van het Oosten - Mozart en Boccherini al meespelend leidt, is dus de historisch correcte gang van zaken. Als artistiek leider van Sinfonietta Amsterdam voert Thompson trouwens altijd de regie vanuit haar positie als concertmeester, wat onlangs de cd ‘The Bohemian Album’ opleverde. En vanavond zie je haar, met enkel oogcontact en summiere hoofdbewegingen, het romige, tevreden geluid van Dvoráks Strijkersserenade in E in sierlijke banen voeren. Het is deze verzadigde sfeer waaraan het programma (‘Dolgelukkige Dvorák’) zijn naam ontleent. Maar ook Luigi Boccherini is hier opvallend aanwezig en daarmee even geschikt voor een titelrol. Bij de hedendaagse massa bekend van zijn platgespeelde Menuet, genoot hij indertijd ook respect als symfonicus. En ja, “enkele van zijn symfonieën verdienen ongetwijfeld de aandacht,” oordeelt de programmatoelichting mild. Zoals ‘La Casa del Diavolo’ (Het Duivelshuis), met de heerlijk dramatische intro en de striemende hagelbuien aan het slot, die qua sfeer en beweging onmiddellijk aan het winterse klappertanden en de zomerse wolkbreuk uit Vivaldi’s ‘Jaargetijden’ herinneren. Mozarts Vioolconcert nr. 3 biedt Candida Thompson de dubbelrol van orkestleider en soliste. Kantig en kundig neergezet, vooral het kloekmoedig opklinkend Allegro en de tedere rondedans van het slotdeel. Met daartussen het lyrisch, bijna ietwat lijzig Adagio waarin Thompson haar publiek voor zich inneemt, ja ontroert met de warmte en integriteit van haar spel. Kalm en aandachtig staat ze tussen haar collega’s; vrij van alle diva-allures, maar de situatie volkomen meester. Dát is leiderschap.

KLASSIEKE MUZIEK - Orkest v/h Oosten Orkest van het Oosten o.l.v. Candida Thompson (tevens solist). De Spiegel Zwolle, 16 maart. Nog te zien: Hardenberg (18 maart).


U kon tot 16-04-2010 reageren op dit artikel.


Bløfblog

Filmzoeker