Nieuwjaarsjolijt bij Nederlands Symfonieorkest

Auteur: door Margaretha Coornstra |   vrijdag 06 januari 2012 | 16:43 | Laatst bijgewerkt op: vrijdag 06 januari 2012 | 18:09

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Nieuwjaarsconcert', dat woord staat van oudsher voor die magische mengeling van élégance en laagdrempelige leut.

En werd dit Weense evenement in de loop der decennia een feestje voor de happy few met torenhoge entreeprijzen, in Overijssel is toegankelijkheid het parool!

Met een jolige Jan Willem de Vriend die, in allerijl zijn 'Frack' aanschietend, zogenaamd te laat het podium opstruikelt om de baton te heffen voor een tintelende Tik-Tak Polka van Johann Strauss. Met paukenist Bart die, gewapend met lasbril en twee hamertjes, vaardig een quasi-aambeeld betimmert in de Feuerfest Polka van Josef Strauss.

Met vuurrode petjes en supportersjaals tijdens diens Sport-Polka.

Intussen is de gestroomlijnde uitvoering even serieus te nemen als de doorwrochte composities van firma Strauss. Vitaal qua intentie en beweging, met gave spanningsbogen, sierlijke frasen en een orkestklank die zowel terloopse ornamentiek als kleurdimensies aan het licht brengt.

Toch is het niet louter Strauss wat de klok slaat. Zo opende dit Nieuwjaarsprogramma met de ouverture van Bernstein's West Side Story: nog wat onwennig qua samenspel, maar aandachtig qua sfeerschildering.

Pičce de résistance echter wordt het Celloconcert van de excentrieke pianist/componist Friedrich Gulda (1930-2000). Solist László Fenyö benut alle ruimte om te schitteren in deze enerverende mix van knusse jazz, lieflijke Ländler, strakke Spaanse barok en uitgelaten fanfare.

Hoewel balancerend op de rand van parodie, biedt Gulda genoeg esthetiek en zelfs innigheid voor een indringende voordracht: de pastorale hymne in de Idylle, de Cadenza, het strakke Menuet met de fraaie gitaarpartij... Ondanks bruuske stijlwisselingen is het dus toch vooral genieten.

Niet alleen van de Fenyö's bijna vloeibare, tegelijk fluweelzachte en kristalheldere toon, maar ook van de stilistische flexibiliteit én dit collectieve muziekjolijt.

Nederlands Symfonieorkest o.l.v. Jan Willen de Vriend.

M.m.v. László Fenyö (cello). De Spiegel Zwolle, 5 januari.

Nog te zien: Deventer, 8/1.

Drie sterren


U kon tot 05-02-2012 reageren op dit artikel.


Blřfblog

Filmzoeker