ZWOLLE - Rijstwafels zijn niet aan te slepen sinds Sonja Bakker die aanbeveelt in haar dieetboeken.
Het inpakken van die koeken is echter onaangenaam werk, waar rijstwafelbakkers moeilijk personeel voor kunnen vinden. Een Zwols bedrijf biedt de oplossing: een robotcel voor het keuren en stapelen van rijstwafels. Keuren, oppakken en stapelen met 640 wafels per minuut.Eierkoeken... Smakeloos mummievoedsel, maar omdat Sonja Bakker ze aanbeveelt vliegen ze de winkel uit. Rijstwafels (ook veel door Sonja geadviseerd) zijn draaglijker, want die zijn er in smaken - we noemen caramel, kaas en bacon. De explosief gestegen verkoop van rijstwafels legt de producenten geen windeieren, maar zorgt bij tenminste één van hen ook voor hoofdbrekens. Een Belgische fabrikant heeft de grootste moeite om aan personeel te komen dat de wafels van de lopende band pakt en in rechte stapels sorteert, een bezigheid die nog geestdodender is dan het luisteren naar de troonrede. Dat werk moet geautomatiseerd kunnen worden, vond de Belgische rijstwafelbakker.
Daarvoor kwam hij terecht bij het Zwolse Robertpack, dat robotapplicaties heeft ontworpen voor onder meer het stapelen van bierkratten en het verpakken van kazen. De 'rijstwafelrobot' is echter vele malen complexer. Vooral door de snelheid: de robotcel - een glazen kast met acht armen - behandelt elke wafel in 0,75 seconde. Het 'oog' op de arm bekijkt tegelijk hoe het koekje op de band is gepositioneerd en of het al dan niet beschadigd is. Verfomfaaide wafels gaan de prullenbak in, de goede worden opgepakt en zodanig gedraaid dat ze een mooi uitgelijnde stapel vormen, klaar om verpakt en verzonden te worden. Dat oppakken gebeurt op bijzondere wijze: met lucht. En dan niet door de wafel op te zuigen, maar door er lucht tegenaan te blázen.
Hoe dat kan? Algemeen manager Dirk Franken pakt er een leeg papiertje bij en tekent een schema van de platte kop van de robotarm. "Het komt erop neer dat door twee smalle sleufjes lucht naar links en naar rechts wordt geperst, waardoor in het midden onderdruk ontstaat. Net genoeg om de wafel op te tillen."
Simpelweg opzuigen als met een stofzuigerbuis was een makkelijker methode geweest, maar nadeel van die techniek is dat er resten opgezogen worden, zegt Franken. "Dat moet je opvangen en opruimen en dat is erg arbeidsintensief. Bovendien ben je dan gevoelig voor gaatjes in de wafel, waardoor je geen vacuüm kunt zuigen."
In de robotcel - die volgende week naar België wordt versleept, maar nu nog te zien is op bedrijfsterrein Marslanden - hangen acht zes-assige armen met elk een camera. Speciaal ontwikkelde software rekent de snelste weg uit naar de wafel die de lopende band aanlevert. De robots worden ingekocht in Japan, de grijparmen worden door Robert pack zelf ontwikkeld: het unique selling point. Bovendien wordt inZwolle bedacht hoe de robotcellen het efficiëntst kunnen worden ingericht, want behalve tijd kost ook ruimte geld.
Het voortdaverende succes van Sonja Bakker zal zo zijn effecten hebben op de rijstwafelverkoop, denkt Franken. "Ik stel me daarom voor dat er meer fabrieken zijn die een oplossing zoeken voor het verpakken van rijstwafels. Nou, daarvoor bestaat nu een prachtig systeem."
En hoe doen ze dat eigenlijk met eierkoeken?
