In meer dan honderd bedrijven komen werknemers in de lunchpauze bij elkaar om te bidden voor collega’s en het bedrijf. Foto GPD
4 FEBRUARI 2006 - ARNHEM - Bidden voor meer klanten? Dat kan wel, als het bedrijf het moeilijk heeft. Maar vragen om meer salaris? Dat doet Jos van der Wal niet. Bidden voor persoonlijk gewin past niet. Bovendien: geluk zit niet in materie. Maar bidden voor het goede verloop van een reorganisatie, dat de leiding de juiste beslissingen neemt, doet de werknemer van Rijkswaterstaat wel.
Vaker roepen hij en andere leden van zijn gebedsgroep Gods hulp in voor een zieke collega. Of voor een moeilijke situatie op het werk. ‘De laatste keer hebben we gebeden voor de gemeenteraadsverkiezingen, dat die goed mogen verlopen. En voor de nabestaanden van een jonge man’, zegt Daan van Dokkum, die bij de Arnhemse bibliotheek werkt.Daan van Dokkum (49) en Jos van der Wal (56) treffen elkaar één keer in de week in hun lunchpauze bij de bidgroep van werknemers in de Arnhemse (semi-)overheidssector. De groep heeft een vaste kern van vijf, zes mensen die bij de provincie en de gemeente werken, bij de politie, de belastingdienst en justitie.
‘Bidden op het werk’ groeit, steeds meer christenen komen op het werk uit voor hun geloof. Vorig jaar steeg het aantal geregistreerde bedrijven en organisaties met een bedrijfsbidstond naar 105, tien meer dan in 2004, zegt Maarten Pijnacker Hordijk.
Werkvloer
Op de website www.bedrijfsgebed.nl houdt hij een lijst bij. Bij Philips-Nijmegen, Kema, Plantenkundige dienst Wageningen, Akzo Nobel, ABN AMRO, Arcadis, De Nederlandsche Bank, Fortis, Unilever, bloemenveiling Aalsmeer, Stork, pensioenfonds PGGM, Corus, TPG Post, Rijkswaterstaat, overal wordt gebeden.
Vier, vijf mensen vouwen eens per week, vóór het werk of in de lunchpauze, een halfuurtje de handen in een leeg kantoortje of zaaltje. Of ze maken een gebedswandeling. De bedrijven zijn zelden formeel bij de bedrijfsbidstonden betrokken, het is een initiatief vanaf de werkvloer.
‘Christenen kruipen steeds meer uit hun schulp’, constateert Maarten Pijnacker Hordijk. ‘Op zondag in de kerk zitten is leuk, maar in het werk loop je tegen allerlei dingen aan en dan is het prettig samen te bidden.’ Pijnacker Hordijk is een van de initiatiefnemers van een gebedsgroep bij de NS in 1986, inmiddels werkt hij bij Prorail. ‘Ik zat samen met een christelijke collega op een kamer. We raakten aan de praat en zijn simpel begonnen met bidden voor een goede bedrijfsvoering.’
‘Met een aantal collega’s komen we elke donderdag vóór het werk bijeen. Dan bidden we hardop, altijd over het werk. Er is een reorganisatie aan de gang, er vallen waarschijnlijk ontslagen. Dan bid je voor wijsheid, billijkheid en rechtvaardigheid. Bidden voor meer klanten? Als het d‘r op of d‘r onder is voor een bedrijf, kan dat.’
Helpt het ook, dat bidden? Zeker weten doe je nooit natuurlijk, maar Daan van Dokkum heeft wel bijzondere ervaringen. ‘Een logistiek plan dat ik had ingediend, was aanvankelijk afgeschoten maar kreeg een herkansing. Ik moest een toelichting geven, daar bid ik dan voor. Je vraagt de Heilige Geest om de rust het goed uit te leggen. Mijn plan is ingevoerd. Dat is geen persoonlijk gewin, het is bedoeld om de service aan het publiek te verbeteren.’
Ook werkgevers geven hun geloof een plaats in hun werk. Zoals Gerhard Hobelman (48), eigenaar/directeur van een vakantiepark en conferentiecentrum in Zelhem. Elke maandag en vrijdag na de koffiepauze bidt hij met zijn werknemers. ‘De ene keer vraag je om goed verloop van een conferentie, de andere keer voor een zieke schoonmoeder. Maar we bidden ook voor heel praktische zaken.’
U kon tot 06-04-2006 reageren op dit artikel.