Identieke tweelingen telepathisch verbonden

Auteur: Door Catheleyne van der Laan |   donderdag 29 november 2007 | 11:03 | Laatst bijgewerkt op: woensdag 27 januari 2010 | 21:50

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Janita en Petra Dijkhuizen zijn dit jaar in de
Verenigde Staten verkozen tot de meest identieke Tweeling van de
Wereld. foto GPD

Janita en Petra Dijkhuizen zijn dit jaar in de Verenigde Staten verkozen tot de meest identieke Tweeling van de Wereld. foto GPD

Ze lijken als twee druppeltjes water op elkaar en sommigen voelen elkaar feilloos aan. Twee zielen, één gedachte. Raakt de een bekneld met zijn voet, krijgt de ander een blauwe plek. Is de een in gevaar, zorgt de ander voor redding. De geheimzinnige band tussen identieke tweelingen; mythe of werkelijkheid?

Een Britse tiener loopt over een verlaten landweggetje. Als zij zich bedreigd voelt door een man in een gele auto stuurt ze haar tweelingzus een mentale boodschap. ‘Als jij íets kunt doen, stuur papa hierheen’. Deze zus zit thuis in hun gezamenlijke kamer te studeren voor een tentamen. Ineens verandert de sfeer in de ruimte en lijkt het alsof haar zus bij haar is. Ze krijgt een gevoel van paniek, met de lading ‘haal papa, haal papa’. Ze wéét dat er iets mis is. Later vertelt ze haar zus dat ze een geel autoportier heeft gezien. We kennen allemaal de sterke verhalen over tweelingen die hetzelfde meemaken of elkaar over honderden kilometers berichten toezenden.

Bovenstaande anekdote komt uit het boek ‘Tweeling telepathie’ van de Britse auteur Guy Lyon Playfair. Na het bestuderen van een hele reeks gevalsbeschrijvingen concludeert hij dat er een telepathische connectie bestaat tussen identieke tweelingen. Een sterke emotionele band is hét ingrediënt, stelt Playfair. Het komt vooral voor bij tweelingen met een extraverte persoonlijkheid. Volgens hem is 30 tot 40 procent van alle tweelingen geschikt voor telepathisch contact.Dat tweelingen fascinatie opwekken, is logisch. Sommigen lijken zoveel op elkaar dat je er kippenvel van zou krijgen.

Hoogleraar populatiegenetica Robert Vlietinck van de Universiteit Leuven vertelt waarom eeneiige tweelingen zo speciaal zijn. ‘Ze zijn genetisch identiek. Je kunt de twee personen vergelijken met jezelf nu en jezelf vorige week. Want ze delen niet alleen dezelfde genen, maar groeien samen op en delen dus ook veel ondervindingen. Als de een zijn vinger in het stopcontact steekt, is de ander ook geneigd hiervan schrik te hebben. Ze reageren vaak zeer gelijkaardig op dingen.”De andere kant van het verhaal is dat zij wel hun box, spullen en hoeveelheid moederliefde moeten delen. Vlietinck: ‘Zij moeten compromissen sluiten. Zij leren complementair te leven.

De een wordt dominant op bepaalde gebied en de ander weer op andere gebieden. Zo komt het dat eeneiige tweelingen toch flink kunnen verschillen. Identieke tweelingen die bij de geboorte zijn gescheiden, lijken soms meer op elkaar. Zij hebben wel de ruimte gekregen het totale potentieel van hun karakter te ontwikkelen.” De Amerikaanse psycholoog Tom Bouschard onderzocht meer dan dertig zeer vroeg van elkaar gescheiden eeneiige tweelingen en stuitte op merkwaardige coïncidenties in hun levensverhalen. Zo ontdekte een tweeling van veertig jaar dat zij leden aan precies dezelfde kwalen. Ze waren beiden getrouwd met een meisje dat Linda heette, beiden gescheiden en hertrouwd met een meisje dat Betty heette. Ze hadden ook beiden een hond gehad die ze Toy genoemd hadden. Ze hadden beiden gewerkt als benzinepompbediende en bij McDonalds. Ze rookten sigaretten van hetzelfde merk en waren beiden kettingrokers.Er zijn nog sterkere verhalen...

‘Er zijn aanwijzingen dat sommige tweelingen elkaar geestelijk al langer kennen. Dat wil zeggen uit een leven voor dit leven”, aldus psycholoog en filosoof Titus Rivas. Hij verdiept zich al jaren in dit soort fenomenen en heeft de stichting Athanasia opgericht. ‘Er zijn namelijk jonge tweelingen die spontaan beginnen over een vorig leven waarin ze een persoonlijke band met elkaar hadden.”

Rivas wijst op onderzoek van Ian Stevenson van de Universiteit van Virginia naar dit fenomeen. ‘Sommige gevallen lijk je niet zomaar te kunnen afdoen als fantasie.”Volgens Rivas kunnen deze verhalen over vorige levens en telepatisch contact niet zomaar verzonnen zijn. ‘Daarvoor zijn de indrukken die de tweelingen melden te specifiek, zodat je niet kunt spreken van opmerkelijke toevalstreffers”, meent Rivas. ‘Bovendien kan telepathie tussen tweelingen ook gewaarwordingen in het lichaam omvatten en gepaard gaan met vreemde fysieke verschijnselen. Bijvoorbeeld in het geval van een Spaans meisje dat plotseling een blaar op haar hand kreeg op het moment dat haar tweelingzus, ver van haar vandaan, haar hand brandde aan een strijkijzer.”

Fantasie of niet; de reguliere wetenschap wil er niks van weten. Waarom is er zoveel scepsis over die speciale band tussen tweelingen? ‘Domweg omdat er veel scepsis bestaat over telepathie in het algemeen”, aldus Rivas. ‘Het past niet in het wereldbeeld van veel reguliere wetenschappers. Zij gaan ervan uit dat mensen alleen contact kunnen hebben via het lichaam. Bij telepathie gaat het om contact van ziel tot ziel. Er is een nieuwe wetenschappelijke theorie nodig die dit soort verhalen niet zonder meer ontkent of weg wuift.”

Professor Vlietinck deed wel een aantal experimenten met identieke tweelingen voor een televisieprogramma. De ene helft van de tweeling werd in de torenkamer van een kasteel gezet, terwijl de andere helft in de kelder zat gekoppeld aan meetinstrumenten voor hartslag, bloeddruk en zweetsecretie. Diegene in de toren moest eerst een glas groene stinkende blubber opdrinken, dan een reuze spin over zijn hand laten lopen en toen kwam er plots een luipaard binnen. De vraag was natuurlijk of de tweelingbroer of zus in de kelder iets van deze weerzinwekkende ervaringen meekreeg.En? ‘Ik was serieus verrast door sommige uitslagen”, aldus Vlietinck. Zonder te weten wanneer de ene helft van de tweeling de schok onderging, kon hij in de meetrapporten van de ander zien dat er iets veranderde. Het hart sloeg sneller, de bloeddruk ging omhoog en het zweet brak uit. Helaas kon er ook dit keer geen definitieve conclusie worden getrokken omdat er bij de helft wél iets gebeurde, maar bij de andere helft totaal niks. Toeval? ‘Er zit meer in dan puur toeval, maar er zijn nog veel wetenschappelijk gecontroleerde experimenten nodig om dit vast te stellen”, meent Vlietinck.

 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
Hallo,

Ikzelf ben ook de helft van een eeneiige tweeling. Het is inderdaad zo dat ook wij van op een afstand elkaar meermaals hebben kunnen 'aanvoelen' en begrijpen (intuïtief of via een alternatieve en nog onbekende vorm van communicatie?).
Zo ging bijvoorbeeld mijn zus 's avonds uit in een ander dorp en ik bleef die avond thuis. Ik sliep al toen ik plots met hartkloppingen wakker werd "geschud" vanuit mijn eigen lichaam (als uit een droom gerukt worden) rond een uur of twee 's nachts. Het voornaamste dat ik voelde was een sterk gevoel dat 'erop aandrong' mijn zus op te bellen via gsm (zij had geen belwaarde). Het leek alsof er allerlei informatie binnenstroomde vanuit een onder- of bovenbewuste(?) (was het nu van haar uit dat deze kwam of vanuit mezelf, dat kan ik moeilijk zeggen) Ik voelde alleszins een bepaalde onverklaarbare adrenaline. Onverklaarbaar aangezien ik rustig lag te slapen en er geen enkel (objectief vast te stellen) feit zich voordeed waarvan ik zo in paniek zou kunnen geraken.
Toen ze de telefoon opnam was ze aan het huilen. Ze had woorden gehad met haar vriend, waar ze normaal terug mee naar huis zou komen. Doordat de ruzie onopgelost bleef had ze besloten alleen naar huis te gaan. Onderweg werd ze echter al een paar straten achtervolgd en ze voelde zich erg onveilig toen de persoon zich verschillende keren probeerde te verschuilen wanneer ze achterom keek.
Ik heb toen haar vriend opgebeld, die niet al te ver weg was van haar, en hij is haar toen komen ophalen.
Mijn zus en ik hadden dit verschijnsel op dat moment niet als 'bizar' aangevoeld, integendeel; het voelde erg natuurlijk aan. De volgende ochtend bespraken we wat er gebeurd was en besefte we allebei dat wat zich voorgedaan had die nacht een merkwaardig verschijnsel was. Dat deze vorm van communicatie ene is die we niet konden verklaren (en nog niet aangezien er wetenschappelijk nog erg weinig serieus onderzoek over gadaan werd/wordt). Er hebben zich nog een tal van soortgelijke gebeurtenissen voorgedaan en zeker ook enkelen nog merkwaardiger dan de vorige in het voorbeeld.
Ik vermoed dat als ik deze tracht te omschrijven, er momenteel nog erg veel ongeloof over zou zijn. De redenen waarom ik dit verhaal deel is omdat er misschien mensen met soortgelijke ervaringen dit verhaal zouden kunnen herkennen en voor zichzelf dus een vorm van erkenning zouden kunnen terugvinden. En omdat misschien mensen van onderzoekende aard zich eraan zouden willen wagen het met geduld, diepgaander en zonder vooroordelen te onderzoeken.
Voor mezelf is het echter genoeg te besluiten dat het menselijke wezen tot dingen in staat is dat we niet kunnen vatten of waarover we alleszins geen verklarende wetenschap hebben.

Groetjes, S
S. - 27-01-2010 | 21:50
hallo,
Ik ben een een eeneiige tweeling, andere helft woont in indonesie.
7 maanden waren we toen we van elkaar gescheiden waren.
Ik voelde me opeens raar misselijk/overgeven.
had het gevoel dat er iets mis was, 2dgn later sms mijn zus dat ze zwanger is.
Ik heb de laatste tijd last van wisselings buien en ,ben ik zo emotioneel gebonden met mijn zus? wie kan me hierover meer vertellen?
E.N Wagenaar - 10-01-2008 | 21:28

U kon tot 26-02-2010 reageren op dit artikel.