Volledig scherm

Moeder bracht haar kinderen om tijdens 'nachtmerrie'

De 36-jarige Aurélie V. uit Apeldoorn heeft haar meervoudig gehandicapte zoon Lucas (8) en zesjarige dochter Rosa op 2 oktober 2013 'in een waan' om het leven gebracht met messteken. Ze dacht dat ze een nachtmerrie had. Dat bleek dinsdagmiddag tijdens de rechtszaak in Zutphen waar het familiedrama wordt behandeld. De zaak gaat donderdag verder als deskundigen worden gehoord.

Volledig scherm
© ANP
Quote

Ik weet niet wat me bezielde. Ik handelde als een robot. Ik deed het, maar dacht er niet bij na, ik heb het in een waan gedaan

Aurélie V.
Volledig scherm
In basisschool De Eendracht werd een herdenkingshoekje ingericht met tekeningen en kaartjes van leerlingen.

Aurélie V. was zelf bij de rechtszaak aanwezig en verklaarde onder toeziend oog van veel pers dat ze dacht dat ze een nachtmerrie had waarin ze haar kinderen ombracht. Die nachtmerrie bleek echter realiteit. Volgens V. was ze niet zichzelf toen ze haar kinderen ombracht.

De kleine Lucas werd in bed aangetroffen, Rosa onder een kleedje. ,,Zonder nadenken heb ik doekjes over de kinderen heen gelegd.'' Ze had het al langer moeilijk met de zorg voor haar kidneren. Haar zoon was gehandicapt. Die ochtend had V. nog thuiszorg, maar deze hulp had niets gemerkt. Na haar vertrek sloot V. gordijnen en deuren en schreef een afscheidsbrief. ,,Ik zag geen uitweg meer'', schreef ze.

De nabestaanden in de zaak voelen zich schuldig dat ze niet hebben ingegrepen. Dat zeiden de vader van de verdachte en haar ex-schoonmoeder. Die laatste betreurt 'dat we er niet zijn geweest om de kinderen te beschermen'. De ex-partner van V. zei dat zijn kinderen gruwelijk zijn vermoord. ,,Op de plek waar ze veilig zouden moeten zijn.''

Pleisters
Apeldoorn werd in 2013 opgeschrikt toen de lichamen van de kinderen werden gevonden. Hun vader was niet thuis op het moment dat V. een mes trok. Hij had verklaard dat V. tot twee keer toe een nachtmerrie had waarin ze haar kinderen met een mes de keel doorsneed. Ze had 'donkere gedachten'. Ze vertelde hem meerdere keren dat ze er een einde aan wilde maken. Hij raadde haar aan hulp te zoeken.

Volgens de officier van justitie werd in de woning een afscheidsbrief gevonden waarin V. haar daad uitlegde. Volgens V. is er voor haar ook veel onduidelijk over wat er is gebeurd die dag. ,,Ik weet niet wat me bezielde. Ik handelde als een robot. Ik deed het, maar dacht er niet bij na. Ik heb het in een waan gedaan.''

Ze probeerde zich ook van het leven te beroven, maar dat mislukte. Mogelijk raakte ze buiten bewustzijn door de medicijnen die ze had ingenomen. De moeder van V. stond die middag voor een dichte deur. Agenten wisten uiteindelijk de deur te forceren en troffen V. op de bank aan. Elders in het huis lagen de levenloze lichamen van haar kinderen.

Medicatie
De rechtbank heeft meerdere dagen uitgetrokken voor de zaak. Donderdag komen deskundigen aan het woord. Dan staat centraal wat het antidepressivum paroxetine voor bijwerkingen kan hebben. V. zei dinsdag het middel onregelmatig te gebruiken en soms zelfs dubbele doses te nemen. ,,Ik raakte erdoor afgevlakt, rustiger, afgestompt'', somde ze op. Ook veelvuldige huilbuien, in de war zijn en rusteloosheid hoorden erbij. Haar advocaten vermoeden een verband tussen de middelen en mogelijke angsten en agressie. 

Op 1 maart komt de aanklager met de strafeis en houden de raadslieden hun pleidooi.

  1. Zwerfinator Dirk: Ze vragen soms of ik een taakstraf heb

    Zwerfinator Dirk: Ze vragen soms of ik een taakstraf heb

    Onder de naam 'Zwerfinator' ruimt Dirk Groot al drie jaar zwerfafval op. Het begon toen hij kinderen kreeg. Het afval maakte hem eerst boos, maar later besloot hij het op te gaan rapen. Tegenwoordig doet hij dit fulltime en geeft hij lezingen over afval. Hij heeft een methode ontwikkeld om erachter te komen waar en hoeveel zwerfafval er is. Hij werkt samen met gemeentes om dit soort problemen op te lossen, maar gaat nog altijd ongeveer drie keer per week op pad met zijn grijper.