Volledig scherm
Özcan Akyol

Column Özcan Akyol | Kwaliteit

DEVENTER - Als het over de salarissen van werknemers bij de publieke omroep gaat, ben ik minder militant dan de gemiddelde burger, die het helemaal niets vindt dat een televisiepresentator of deejay een paar ton per jaar ontvangt. Kwaliteit kost nu eenmaal geld.

Op het moment dat we medewerkers van de omroepen ver onder het gemiddelde gaan betalen, alleen om de boze meute af te houden, zullen uitzonderlijke talenten en persoonlijkheden naar de commerciële zenders vertrekken. Dat levert verschraling van het publieke bestel op. Het is onwenselijk. We kunnen niet om kwaliteit roepen én tegelijkertijd eisen dat iedereen bij de NPO onder de Balkenendenorm blijft zitten. Die voorwaarden zijn tegenstrijdig met elkaar.

Maar wie aantoonbaar rommel maakt, geen kijkers trekt en noodgedwongen moet bezuinigen, doet er verstandig aan zich niet te verrijken in de branche. Deze week werd bekend dat RTV Oost-directeur Marcel Oude Wesselink bijna 200.000 euro per jaar opstrijkt voor zijn rol als baas van de regionale zender. Hoewel hier sprake lijkt van een dubieus exces, kwam naar voren dat zijn collega’s van Omroep Noord, RTV Utrecht, Omroep Limburg, RTV Noord-Holland en RTV Rijnmond niet veel minder mogen bijschrijven.

Hoogst opmerkelijk.Temeer omdat de regionale zenders de laatste jaren veel aan kwaliteit hebben moeten inboeten, het contact met de achterban steeds meer verliezen en dus ook hun functie kwijtraken.

Ik zap vaak langs lokale zenders en word dan doodgegooid met herhalingen van herhalingen die in eerste instantie al weinig urgentie hadden. En dat is zonde. Want er zijn genoeg regionale journalisten van wie de vingers jeuken, maar die om budgettaire redenen niks kunnen of mogen doen. Hun ijver en goede bedoelingen stranden in begrotingsplaatjes.

Des te opmerkelijker is het dat Gaston Sporre, voorzitter van de raad van toezicht van RTV Oost, iemand die momenteel bij meer instellingen toezichthouder is, het topinkomen van zijn directeur goedpraat met de zalvende woorden dat het ‘nu eenmaal het bedrag’ is dat voor de functie stond.

Ik gun iedereen zijn twee ton, maar dan moet je wel eerst aan kwalitatieve eisen voldoen. Daarbij hoort ook dat alle medewerkers binnen een omroeporganisatie volledig kan renderen. En dat de mensen thuis uitstekend worden bediend. Tot die tijd past nederigheid.