Exclusief

Het beste van De Stentor

In DS+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van De Stentor lezen? Neem dan een abonnement.

Renate Wennemars
Volledig scherm
Renate Wennemars © Marco de Swart

Trots op onze hippies

columnColumnist Renate Wennemars schrijft meerdere malen per week een column over wat hem bezighoudt.

In een stukje bos in ons dorp wonen De Hippies. Zo worden ze genoemd. Soms kom je ze tegen. In de supermarkt bijvoorbeeld. Dan kopen ze een paar spulletjes, biologisch. Je herkent ze meteen aan hun woeste haardos, dreadlocks en kleding. Hun filosofie is eenvoudig: zoveel mogelijk in en met de natuur leven met zo min mogelijk onnodige regels. Zelfvoorzienend. Als ik het goed heb begrepen.

Ik ben trots op onze hippies. Trots dat ze voor Dalfsen hebben gekozen en trots dat Dalfsen ze heeft omarmd. Niet heel innig hoor. Het is nog geen knuffel. Dat kun je ook niet verwachten. De autochtone Dalfsenaar heeft niet zoveel met badderen in de Vecht, wonen in een boom en je kinderen zelf les geven. Maar de Dalfsenaar heeft wel respect voor mensen die ergens voor staan. Ik geloof dat het daarom wel samengaat.

Het opperhoofd van de kolonie is Bob. En Bob had een droom. Hij wilde een internationaal festival organiseren, met gelijkgestemden. Met muziek, dans, yoga, workshops en theater. Van de opbrengst wil hij straks een dorp bouwen met huizen van levende bomen. Die maakt hij zelf. Bob heeft hard gewerkt, gelobbyd en hij heeft het voor elkaar gekregen: het festival The Living Village is dit weekend. Aan het eind van onze straat, op een aantal weilanden aan de Vecht. Idyllischer krijg je het niet.

De afgelopen twee weken zag je ze druppelsgewijs aankomen, de vrijwilligers. Op fietsen, met zelfgebouwde caravannetjes, met wapperende kleding, op sandalen of blootsvoets. Vanuit onze tuin zien we tipi’s en yurts oprijzen en schitterende bouwwerken van hout en takken. Tussen de koeien van opa Wennemars. De Village komt tot leven.

Ik ben er even naartoe gefietst. Er waren mensen druk in de weer. Er renden wat kinderen tussendoor. Ze hebben een stukje bos omgetoverd tot een magische plek met hangmatten, slingers en vlaggetjes. Een groepje was bezig met het creëren van een speeltoestel voor kinderen met hout uit het bos. Het was schitterend. Iedereen groette. Er was rust. Er werd samengewerkt. Ik kreeg het gevoel dat ik er een beetje bij wilde horen. Ook lekker op blote voetjes door het gras. Ik had schreeuwend witte sneakers aan. Ik ben een buitenstaander. Maar ik ga wel, morgen!

Ik hoop toch zo dat het het goed verloopt. Dat de argwaan en de terughoudendheid van de lokale bevolking plaatsmaakt voor vertrouwen en dat de hippies bij ons dorp blijven horen.

Exclusief

Het beste van De Stentor