Exclusief

Het beste van De Stentor

In DS+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van De Stentor lezen? Neem dan een abonnement.

Zwartkijkers

Het halflege glas. Dat is mijn valkuil. Dat is natuurlijk jammer, maar ik vrees dat het nogal diep in mijn DNA zit.

Beren zie ik, overal. Erben daarentegen ziet twee bomvolle glazen als er maar één staat. Voor hem is alles een Kans, een Optie, gewoon Leuk, een Uitdaging of Spannend. Hup, gáán en al doende leert men. Ik ben daarentegen bang om op mijn bek te gaan, voor gek te staan. Maar vooral: om teleur te stellen. En dus begin ik meestal gewoon nergens aan. Dan kan het ook niet mislukken. Naast een energiebom als Erben voel ik me dus vaak nog-al... nutteloos. En niemand wil nutteloos zijn. Dus de knop moet om.

Renate Wennemars.
Volledig scherm
Renate Wennemars. © Marco De Swart

Het probleem met zwartkijkers als ik, is vaak het totale gebrek aan fantasie. En zonder fantasie kom je nergens. Dat werd laatst weer eens pijnlijk duidelijk. Als we samen iets gezelligs doen, wil hij het vaak hebben over onze toekomst. Samen plannen maken. Evalueren waar we staan. Bespreken wat we nog kunnen doen en vooral hoe we daar samen vorm aan gaan geven. Ik klap dan compleet dicht. Als ik een poging doe vijf jaar vooruit te kijken zie ik een groot niks. En terwijl Erben dan dolenthousiast plannen ontvouwt, ben ik alleen maar bezig met vragen als: en wie moet er dan op de kinderen passen? Zijn we daar niet te oud voor? Of: maar wie zit er op mij te wachten? Het gesprek loopt dood en ik voel me achteraf schuldig. Want we leiden een leuk leven, het gaat goed met ons en de kinderen, maar er zit nog veel méér in. Ik doe mijn ogen dicht en ga er met mijn rug naartoe staan.

Dit is niet alleen nogal ergerlijk voor Erben. Het is ook een ontzettend slecht voorbeeld voor de kinderen. En dat weet ik! Kinderen verdienen ouders met plannen, daadkracht en visie. We hoeven geen hemelbestormers te zijn, maar een richting kiezen en daar eens even je schouders onder zetten, kan geen kwaad. Want wie iets probeert, staat nooit voor gek. Dat is mijn theorie.

Nu de praktijk nog. Omdraaien. Knop om. Lachen naar wat voor me ligt. En die stap zetten. Niet achteromkijken. De kinderen volgen vanzelf wel.

Vertrouwen is het sleutelwoord.

Exclusief

Het beste van De Stentor