Dat gesprek kwam op band te staan, omdat de telefoon van Van Rey werd afgeluisterd. Vanwege jarenlange vermeende belangenverstrengeling met projectontwikkelaars. Dat vermoeden van meelopen met de wereld van het grote geld is al erg genoeg, maar twee te stellen vragen door laten sijpelen is een doodzonde. Want in de politiek ligt alles onder het vergrootglas van vertrouwen en ethisch handelen. Geen ontsnappen meer aan dus. Exit Van Rey, ongeacht de bewijsvoering over belangenverstrengeling.

Inmiddels hebben we ook nog de rechtszaak tegen VVD'er Ton Hooijmaijers, oud-gedeputeerde van de provincie Noord-Holland. Ook verstrikt geraakt in de wereld van geld, list en bedrog.

Het zijn voor ons land eigenlijk twee zaken te veel. Want we zien onszelf als een rechtsstaat, een transparante democratie met dienend leiderschap. Ik word er dus onrustig van. Want we kunnen beide VVD'ers wel snel in de hoek van 'het incident' zetten, maar ik vrees toch echt dat op veel meer plekken de bestuurscultuur verziekt is. Niet zozeer door het nastreven van eigen belang of gewin. Maar gewoon door gewenning. Verslaafd geraakt aan macht en positie, veel te weinig tegenspel gekregen en vooral gevraagd binnen de eigen organisatie, en simpelweg vergeten dat er niet wordt 'gespeeld' met eigen geld maar met gemeenschapsgeld. De Hooijmaijers en Van Reys kijken - zelfs nu ze op het schandblok staan - nog als de vermoorde onschuld. Alles voor de gemeenschap gedaan, en dan dit! Er is geen spoortje schaamte, of een begin van inzicht. Alleen verongelijktheid. Stevige collegiale reacties ontbreken ook. Ik vrees daarom dat de beker nog niet leeg is.