Utrecht, Rotterdam en Den Haag hebben laten weten er niets voor te voelen. Net als veel kleinere gemeenten die hebben gezegd niet achter het convenant te staan.

Die overeenkomst werd in juni gesloten tussen beleggers, projectontwikkelaars, Rijk, provincies en gemeenten, die allen een ongetwijfeld fiks bedrag zouden inleggen om de leegstand te lijf te gaan. Ombouwen van kantoren, opknappen van kantoren en sloop van kantoren zijn de drie beoogde instrumenten om het probleem op te lossen. Dat probleem bestaat eruit dat er de afgelopen jaren zo veel kantoren zijn gebouwd dat er nu zo'n 17,6 miljoen vierkante meter kantoorvloeroppervlakte leegstaat. Een krankzinnige hoeveelheid.

Hoewel dat voor een deel komt door de economische crisis, is dat ook gewoon het gevolg van wanbeleid bij gemeenten, overspannen verwachtingen van vastgoedontwikkelaars, door bonussen gemotiveerde bankmedewerkers die baat hebben bij zoveel mogelijk financieringen - of er nu behoefte aan is of niet. De leegstand zal voor deze partijen ongetwijfeld een probleem zijn, maar ik zie niet in waarom de burger met een bijdrage nu ook nog dat probleem moet oplossen. We redden Griekenland, de banken, Spanje, de Rijksbegroting, de pensioenen en de gemeentelijke voorzieningen al en betalen daar fors voor. Waarom dan ook nog de vastgoedsector redden?

Bovendien: een groot aanbod aan kantoorruimte leidt normaal gesproken tot een lagere huurprijs en dat leidt weer tot een lagere prijs voor de diensten of producten die vanuit het kantoor worden geleverd. Dat heet marktwerking. Mag die marktwerking ook eens in het vóórdeel van de burger uitpakken?