De Amerikaanse bulldog van 50 kilo zou na een aanvaring met een veel kleinere collie afgelopen zondag zo hardhandig door de baas van dit hondje zijn opgetild en in de buik geschopt, dat het overleed. Rond de 6.000 geëmotioneerde reacties op Facebook zijn het gevolg. Het is inmiddels nieuws in de traditionele media. Vanuit de hele wereld stromen troostende en sterkende woorden richting het ontdane Puttense gezin, met twee kinderen van 7 en 9 die getuige waren. Maar velen uiten ook verbijsterd hun afkeuring. Dagelijks sterven honderden mensen door onrecht, ondervoeding en oorlog. Zij sterven zonder dat het ons raakt. Voor hen geen stille tochten. Waarom zo'n hysterie over een hond? Zijn we collectief gek geworden?

Wie een hond heeft, ervaart dat het dier dag in dag uit vriendschap en loyaliteit geeft. De wereld en de mensen mogen onrechtvaardig en gemeen zijn, een goed opgevoede hond is onvoorwaardelijk trouw aan de baas en blij met hem of haar. Een hond houdt meer van de baas dan van zichzelf. In ruil daarvoor ontvangt hij bescherming, verzorging en voeding. Als een hond door menselijk toedoen overlijdt, wordt de basis van die relatie tussen hond en mens wreed verstoord. De woede en het verdriet worden in dit geval nog vergroot als de politie de zaak in eerste instantie niet ernstig opneemt. Dan kan de onvrede via sociale media als Facebook explosieve vormen aannemen.

Wat precies de oorzaak van Diesels overlijden is, wordt over 4 weken bekend. Maar het verdriet om Diesel gaat inmiddels niet meer over hem alleen. Het verdriet van duizenden mensen gaat over herinneringen aan hun eigen omgekomen honden en de omgang van de mens met deze viervoeters. Diesels dood herdenken is eigentijdse zingeving.