(ACHTERGROND)
DEN HAAG - 'Lieve schat, ik moet nu lang naar Gerda luisteren. Mijn gedachten dwalen af naar jou. Liefs en dikke kus, Pieter.' Met deze tweet probeerde CDA-Kamerlid Pieter Omzigt vorig jaar zijn verveling in een bijeenkomst met fractiegenoot Gerda Verburg te verdrijven.
Door een kleine vergissing (hij had nog maar net een nieuwe iPhone) was de tweet niet alleen te zien voor zijn vrouw, maar ook voor al zijn volgers. Het tekent hoe politici soms nog moeten wennen aan Twitter, het medium waarbij berichten van maximaal 140 tekens via internet worden verspreid. Een foutje is zo gemaakt.
Maar het is voor politici ook nog zoeken en tasten om de meerwaarde van Twitter te ontdekken. Daarbij laten ze volop kansen liggen, weet Maurice Vergeer.
Twittergedrag
Vergeer, media-onderzoeker aan de Radboud Universiteit in Nijmegen, heeft het twittergedrag van Nederlandse politici onderzocht tijdens de Europese verkiezingen van 2009 en de Tweede-Kamerverkiezingen van 2010.
Belangrijkste conclusie: Twitter wordt nauwelijks anders ingezet dan traditionele massamedia, zoals televisie en kranten. "Het is oude wijn in nieuwe kruiken", zegt Vergeer. Politici gebruiken Twitter voornamelijk om te zenden: ze geven hun mening en melden wat ze aan het doen zijn.
Discussiėren
Ze gebruiken Twitter veel minder om naar de kiezer te luisteren, laat staan ermee te discussiėren. En dat terwijl sociale media als Twitter (maar ook Hyves en Facebook) potentie hebben om andersoortige contacten met kiezers aan te gaan.
Door het persoonlijkere contact (via internet) kunnen sociale media, althans volgens sommige wetenschappers, helpen de kloof tussen kiezers en gekozenen verkleinen.
Mythe
Met die laatste conclusie is Chris Aalberts het grondig oneens. Aalberts is co-auteur van het boek Veel gekwetter, weinig wol over het gebruik van sociale media door overheid, politiek en burgers in Nederland.
"Dat twitteren de kloof met de burger kan overbruggen is een mythe", zegt Aalberts. "Politici moeten zich bewust zijn met wie ze twitteren. Dat zijn mensen die al politiek actief of geļnteresseerd zijn. Grote groepen Nederlanders horen daar niet bij. Via Twitter bereik je nauwelijks mensen uit de volkswijken of Wildersstemmers."
Ratrace
Vergeer concludeert dat de hooggespannen verwachtingen van Twitter voor de politiek niet zijn waargemaakt. Uiteindelijk lijkt het vooral een ratrace. "Politici gebruiken het omdat anderen dat ook doen."
Aalberts is het hiermee eens. "Over twee jaar hebben we het hier niet meer over."
Rutte beantwoord vragen over de Miljoenennota via Twitter























U kon tot 23-10-2011 reageren op dit artikel.