De afstand tussen Athene en Brussel wordt met de dag groter. Waar het een jaar geleden nog ondenkbaar was dat een land uit de Europese familie zou worden geduwd, is het afscheid van Griekenland onderhand wel akelig dichtbij gekomen.
Sterker nog, een breuk zou op dit moment leiden tot opluchting in Griekenland én in Brussel. De Grieken zijn wel klaar met de donkere wolk die al vele maanden boven hun hoofd hangt. Hoe zou een land dat al grotendeels op zijn rug ligt nog miljarden kunnen bezuinigen? De politiek is te verdeeld en de Griekse economie is in het laatste kwartaal van het afgelopen jaar met 7 procent gekrompen. Ook in 2012 zal de economie weer een opdoffer krijgen van zeker -4 procent. Bijna de helft van de Griekse jongeren heeft geen werk.
Op 20 maart moeten de Grieken 14,5 miljard euro aan staatsleningen oversluiten, maar zonder hulp van Europa gaat dat niet lukken. De kans daarop slinkt met de dag. Faillissement is dan onafwendbaar.
Lang was Brussel bang dat Griekenland in zijn val Italië, Portugal, Spanje of Ierland zou meenemen. Die angst is goeddeels verdwenen door politieke daadkracht in deze vier landen. Niet voor niets is gisteren een vergadering van de ministers van financiën afgeblazen. Het onafwendbare komt steeds dichterbij.
Brussel heeft inmiddels geaccepteerd dat het flink op Griekenland moet afboeken. Eindelijk wordt geaccepteerd dat je van een kale kip niet kunt plukken. Het verlies op Griekse waardepapieren is praktisch een feit, geen betwistbare mening.
Kortom, de terugkeer van de drachme is aanstaande. Zodra die er is zal de munt sterk devalueren, waardoor de export groeit en de import stagneert. Dan kunnen de Grieken eindelijk hun lot weer in eigen hand nemen.
Sorteer reacties
