Tekstgrootte

Voor Nové Jeugdzorg zette ze een opvanghuis voor tienermoeders op, maar uiteindelijk koos ze voor kleinschaligheid en zelfstandigheid. In Villa Buiscar aan Kanaal Zuid. Waar vijf jongeren de weg zoeken naar zelfstandigheid.

Lichtpunten heet het opvanghuis van de Apeldoornse Ivonne Licht. Een particulier, kleinschalig woonproject met als doel om jonge mensen opvang en begeleid wonen te bieden. Lichtpunten in hun bestaan, vaak na een jarenlange worsteling met ouders en instellingen.

,,Ik heb veel bij grote instellingen gewerkt, maar wat mij stoorde is dat jongeren vaak maar voor een klein gedeelte worden geholpen. Iedereen werkt er op zijn eigen terrein en zegt, nee, hiervoor moet je bij iemand anders zijn. De jongeren zijn er meer een nummertje. Er zijn best goedwillende medewerkers, maar zo is het georganiseerd. Eigenlijk ben ik tegen grote instellingen en internaten.''

Licht wil bewijzen dat het anders kan. Toegegeven, in haar eentje draait ze veel meer uren dan goed voor iemand is, maar nu ze haar opvanghuis door de eerste golven heeft geloodst, staat ze op het punt een paar personeelsleden aan te nemen. Niet teveel, want jongeren willen niet steeds andere gezichten zien. Dat hebben ze vaak al teveel meegemaakt.

,,In heb vaak jongeren uit huis geplaatst. Wilde ze heel graag naar een pleeggezin sturen, maar die zijn schaars. Twintig jaar later kom je ze tegen en zeggen ze dat ze niet beter zijn geworden van hun verblijf in een internaat. Je komt er sneller in aanraking met nog meer problemen, het is er al moeilijk om je staande te houden, te overleven, je gaat elkaar naar beneden trekken, het is er vaak gewoon niet veilig'', zegt ze op de bank in de huiskamer van Villa Buiscar.

In de oude directiewoning wonen nu vijf jongeren, een zesde kamer wordt gereed gemaakt. Zelf woont Licht in het achtergedeelte van de villa. Ook dat noemt ze onderdeel van haar benadering. ,,Nee, ik heb geen baan van negen tot vijf. Ik wil er zijn voor de jongeren.''

Rianne (19) is een van de bewoners van Lichtpunten. Een half jaar leeft ze nu onder de hoede van haar begeleidster. Het contact met haar moeder is al een stuk beter, zegt ze. Natuurlijk, er zijn nog confrontaties, maar veel minder. ,,Ik ben hier echt wel op mijn plek. In een instelling krijg je toch het gevoel dat je meer een zakje geld bent dan iemand met een hulpvraag. Hier is het persoonlijker. Ik ken haar, zij kent mij. Elders weet je niet eens wie er over een uur de baas over je speelt.''

Ook ouders varen wel bij de kleinschalige aanpak, zeggen twee moeders van jongeren die in de villa wonen. Ze prijzen de kleinschaligheid en de continuďteit in de zorg die daardoor ontstaat. ,,Mijn dochter heeft die continuďteit heel hard nodig. Het is heel fijn dat ze met maar weinig mensen te maken heeft. Elders werden we niet serieus genomen. We waren die vervelende ouders die te dicht op hun dochter zaten. Hier worden we er wel bij betrokken.''

Licht zegt veel voordeel te zien in haar kleinschalige aanpak. Maar ze is ook gedreven, enthousiast. ,,Ik probeer op een klein gedeelte de wereld een stukje beter te maken. Instellingen zijn gefuseerd, groter, groter, groter. Maar daar voelt niet iedereen zich goed bij.''

Omwille van de privacy is de naam Rianne verzonnen. Ook de moeders wilden anoniem blijven.

Meer Apeldoorn

• 07:00 Geheimzinnige hortensia-knippers slaan slag
• 07:00 Spoor naar Dieren lijkt zeer kansrijk
• wo 22-02 Topdrukte indoorkermis Americahal
• wo 22-02 Aanhangwagen vrachtauto in brand op A50
• wo 22-02 Apeldoorner met gestolen fiets gepakt
• wo 22-02 GGD: jongeren drinken minder
• wo 22-02 Maand cel voor mishandelen vader
• wo 22-02 Basisschool Wonderwijs Loenen houdt open dag
• wo 22-02 Schilderijen Judith Lansink verbinden podium- en beeldende kunst
• wo 22-02 Slaaprijder crasht met auto op A50

  Sorteer reacties

Reageren