De Grote Kar had de sterke voorkeur van het bedrijfsleven als locatie voor het regionale bedrijventerrein. Dat de gemeente anders beschikte, had dure consequenties benadrukt Victor Doorn. foto Cees Baars
APELDOORN - Het afzien van de Grote Kar als locatie voor een regionaal bedrijventerrein, was een dure vergissing. Dat constateert Victor Doorn, voormalig voorzitter van de Kamer van Koophandel. Het raadsonderzoek naar het Apeldoornse gronddebacle maakt volgens Doorn op een pijnlijke manier duidelijk dat de gemeente advies van het bedrijfsleven niet in de wind had moeten slaan.
De ontwikkeling van een regionaal bedrijventerrein is een van de onderwerpen die worden uitvergroot in het raadsonderzoek. De gemeente kocht dure grond in de omgeving van de Kuipersdijk, maar of het geplande bedrijventerrein er ooit komt is niet duidelijk. Een verplichte afboeking van de grondwaarde zadelde de gemeente op met een strop van tientallen miljoenen euro's.
Doorn had als voorzitter van de Bedrijvenkring Apeldoorn en later KvK lang gelobbyd voor zo'n regionaal bedrijventerrein. Pure noodzaak vanwege de groeiverwachting van het regionale bedrijfsleven, zo betoogde hij. Achteraf lijkt die roep te sterk te zijn geweest want er is geen vooruitzicht dat de grond daadwerkelijk wordt verkocht. ,,Wij hebben het aangejaagd'', erkent Doorn, ,,want de ondernemers die wij vanuit de Kamer van Koophandel enquêteerden gaven een groeibehoefte aan. De economie was booming. Dat wij toen te veel vroegen is achteraf gemakkelijk gezegd. Er waren ramingen dat er 85 tot negentig hectare nodig zou zijn voor een regionaal bedrijventerrein. We konden onder meer niet voorzien welk effect Het Nieuwe Werken zou krijgen - de ruimtebehoefte daalt door thuiswerken - terwijl bovendien veel productie verschoof naar Oost-Europa en China.''
Dat laat onverlet dat er veel is aan te merken op de strategie waarmee Apeldoorn te werk ging, vindt Doorn. Terwijl hij zich met het bedrijfsleven uitsprak voor de Grote Kar als locatie en daar ook de wethouders van Zutphen en Deventer warm voor kreeg, was de gemeente 'in 2001 al stiekem begonnen grond te kopen bij de Kuipersdijk', las Doorn in het raadsonderzoek.
Dat de wenselijker optie van de Grote Kar daarmee werd genegeerd, was ingegeven door de ruzie die de gemeente met Reesink uitvocht, is Doorn nog steeds van overtuiging. Directeur Bernard ten Doeschate had met met Reesink immers opties genomen op grond op de Grote Kar en daar het bedrijventerrein vestigen, betekende 'de vijand' een goede dienst bewijzen. ,,De bezwaren die door de gemeente werden aangevoerd tegen de Grote Kar waren eenvoudig te weerleggen. Zo moest er een ecologische verbindingszone komen. Die kan prima worden ingepast in een bedrijventerrein'', zegt Doorn, tegenwoordig heemraad bij Waterschap Veluwe. ,,Een ander bezwaar was dat er volgens de gemeente speculanten in dat gebied zaten. Maar daarmee was ik in gesprek, daar konden we uitkomen.''
De Grote Kar als zichtlocatie langs de snelweg; bedrijven zouden veel interesse tonen denkt Doorn. De animo zou veel groter zijn dan op de uiteindelijk gekozen locatie, waar een ruime groenstructuur rondom het bedrijventerrein werd gepland; een 'te idealistisch beeld' aldus Doorn. Het doet hem denken aan de jaren negentig. ,,Toen hebben we geprocedeerd tegen de regels die de gemeente voor de Ecofactorij stelde: laag bebouwingspercentage, rigide milieuregels... En bij Apeldoorn-Noord stelde de gemeente te hoge eisen aan beeldkwaliteit van plannen, vindt hij. ,,Een gemeente als Barneveld staat veel meer toe. Dan verkoopt grond veel gemakkelijker. Dat je kiest voor kwalitatief hoogstaand, dat mag, maar dan moet je niet huilen als grond niet verkocht wordt. College van b en w, gemeenteraad en ambtelijk apparaat, allemaal hebben ze boter op het hoofd.''
Als je die grond trouwens niet kwijt kunt, waarom zou je die niet in de aanbieding doen en dus minder afwaarderen, zegt Doorn? ,,Gewoon in de ramsj'', zegt hij. ,,Net als in de winkel en met reizen. Dan levert het nog wat op. Maar de overheid is dat niet gewend.''
Sorteer reacties
