Emile Hartkamp kent de artiestenwereld als geen ander.foto Archief/Sjef Prins
APELDOORN - Hij werkte en werkt met de groten van de nationale showbizz. Emile Hartkamp schreef liedjes voor onder anderen Marianne Weber en ('heb je even voor mij?') Frans Bauer.
Zie ook:
Tips voor podiumkunstenaars die aan het begin van hun carrière staan? Emile Hartkamp schudt ze uit zijn mouw.
Tweeëntwintig was-ie toen hij Apeldoorn, waar hij via talentenjachten aan zijn loopbaan begon, verruilde voor Arnhem. In de Gelderse hoofdstad had Hank The Knife immers zijn studio en Emile rook zijn kansen. ,,Ik ben er blijven hangen'', blikt hij terug. Tot grote roem op het podium is het nimmer gekomen. Hartkamp is een grote geworden in de schaduw van de schijnwerpers. ,,Geen identiteit'', zegt hij over zijn stem die nimmer hele volksstammen wist te ontroeren.
Gebrek aan uitstraling koppelt hij daaraan vast.
Zingen kan hij als de beste. ,,Maar dat is niet genoeg. Natuurlijk is het belangrijk om zangles te nemen. Je stem is een instrument en je moet weten wat je ermee kan doen. Een warming up is voor een zanger net zo belangrijk als het opwarmen van de spieren voor een voetballer. Zo voorkom je blessures, maar zangpedagogen hebben soms de neiging om door te draven. Ze proberen je klank te veranderen. Een volkszanger die succes wil hebben moet het niet van zijn ABN hebben. Voor hem of haar is klank nóg belangrijker dan techniek. André Hazes en Koos Alberts waren zonder hun Amsterdamse tongval niet zover gekomen.''
Nu de talentenjacht in een nieuwe jas is gestoken, loopt de televisiebuis over van zingend talent. Emile Hartkamp ziet het met lede ogen aan. ,,Bijna iedereen kan zingen. Moeten ze ook allemaal blijven doen, maar ik mis een basis. Ik heb zangers en zangeressen leren kennen die bij wijze van spreken als kind op het biljart het vak hebben geleerd. Artiesten die ook voor het vak leven. Die oog hebben voor detail en voor hun fans. Die niet vier schnabbels op een dag doen en zich na het ene optreden naar het andere spoeden. Doe er één of twee minder, zeg ik dan. Neem de tijd voor je fans, praat met ze, zet een handteteking als ze er om vragen. Vergeet niet dat ze voor jou komen. Dat ze soms 120 kilometer in een auto hebben gezeten om jou te kunnen zien.''
Hij roemt de mentaliteit van Jan Smit, Nick en Simon, de helden van nu. Maar ook Marco Borsato, René Froger en gouwe ouwen als Ronnie Tober en Anneke Grönloh dwingen door hun professionele houding respect bij hem af. ,,Ze doen veel voor hun vak, maar laten er net zoveel voor. Ze leven er voor. En dat mis ik vaak bij jonge artiesten die vanuit het niets zijn gekomen. Ik heb wel eens het idee dat het hun alleen om de poen is te doen. Met zo'n houding kom je er niet.''
Zelf treedt hij met enige regelmaat op. ,,Om feeling met het vak te houden en omdat ik het leuk vind. Maar ik wil er niet meer kilometers ver voor rijden.''
Emile Hartkamp is een man met een visie. Die niet zoals Hilversum (jong-jong-jong) aan leeftijdsdiscriminatie doet. Neem nu zijn nieuwe protegé, de 38-jarige Erna Temming. Ooit de helft van een duo dat stad en land afreisde. Nu is ze volgens de meester rijp voor een solocarrière. Volgens Hartkamp kan ze een vergelijking met Marianne Weber glansrijk doorstaan. ,,Waarmee ik maar wil zeggen dat je ook op latere leeftijd kan doorbreken. Heeft te maken met je liedjes die je brengt. Zeker in het volkse segment. Het gaat om geloofwaardigheid. Die is niet aan leeftijd gebonden.''
U kon tot 04-03-2012 reageren op dit artikel.