APELDOORN - Het meest bizarre in de extreem rechtse - demonstratie in Apeldoorn is nog wel het einde. Onder strikte regie van de ME worden de demonstranten teruggebracht naar het NS - station.
In plukjes zijn ze aan het begin van de middag naar Apeldoorn gekomen en onmiddellijk in het tunneltje onder het spoor doorgeleid: weg van het centrum en het vredige kooppubliek op zaterdagmiddag. En daar, ten zuiden van het station, op de Laan van de Mensenrechten, hebben ze de stoet geformeerd. Een toevalligheid, maar sommige omstanders laat het snuiven van minachting.En daar komen ze na ruim twee uur ook weer terug, aan het onheilszwangere eind van de tocht door de wijk. Honderden tegenstanders staan er nu te scanderen. De politie scheidt hen door zich er met een overmacht tussenin te posteren. De demonstranten worden vervolgens door de ME naar het station gebracht, met langzaam meerijdende busjes aan weerszijden.
‘What’s this?’, vraagt een donker meisje uit Amerika aan haar Nederlandse vriendinnen. Het wordt haar uitgelegd. Met grote ogen staart ze naar de teksten ‘White power’ en ‘Germania!’ op de jassen. Dertig demonstranten zijn er nog maar over, en een stuk of vijftig politiemensen. Steeds meer kaalgeschoren demonstranten verdwijnen in de treinen richting Enschede en Amersfoort, anderen wachten nog op de stoptreinen. Houzee! - zeggen ze tegen elkaar bij het wegrijden. De bravoure is er nu wel uit, het gesloten front van de demonstranten is uit elkaar gespeeld. Nog één keer wordt er gezongen: ‘We gaan met de trein olé, olé’. Even kan een ME-er zich niet meer bedwingen. ‘Onder de trein olé, zullen ze bedoelen’, zegt hij tegen een collega. Die lacht breed. Het laatste plukje demonstranten krijgt een goede raad mee van een politieman. Die wijst naar een Duits bord, waarop staat de toevloed van goedkope Poolse werknemers uiteindelijk het einde betekent van Duitsland en Nederland. ‘Ik zou dat Duitse bord van je nu maar weg doen’, zegt hij. ‘Als je straks in de trein tenminste geen klappen wilt krijgen.’
Sorteer reacties
