Archieffoto de Stentor
APELDOORN - Megastallen roepen emoties op. Maar toch is het aantal de laatste jaren al fors toegenomen, en ligt de bouw van vele honderden in het verschiet. Onderzoekers van het onderzoeksinstituut Alterra te Wageningen stellen in de quick scan 'Megastallen in Beeld' dat het aantal megastallen in Nederland tussen 2000 en 2005 is toegenomen van 104 tot 184. De meeste megastallen staan in Noord-Brabant, Friesland en Limburg.
Bij een gelijkblijvende trend neemt in de komende twintig jaar het aantal megastallen toe tot minimaal duizend. Daarin zal dan vijftien tot vijftig procent van de veestapel gehuisvest zijn. Nu is dat circa twee procent.De oorzaak ligt in het feit dat boeren kostenefficiënter moeten werken, om de concurrentie met elkaar (én het buitenland) aan te kunnen. Het blijkt ook dat het gemiddeld aantal varkens per bedrijf elke tien jaar verdubbelt.
Een andere reden is dat steeds meer provincies - net als Overijssel en Gelderland - bij de reconstructie van de landbouw zogeheten 'landbouwontwikkelingsgebieden' hebben aangewezen. Dat zijn locaties, waar de intensieve veehouderij zich mag ontwikkelen. Onder meer agrariërs die elders weg moeten of niet kunnen uitbreiden, kunnen er een plek krijgen. Doorgaans zijn dergelijke bedrijven toekomstgericht en daarom groot van omvang.
Volgens de Wageningse onderzoeker Rick Olde Loohuis bieden dergelijke reusachtige stallen op regionale schaal voordelen voor het landschap en milieu. Door dergelijke bedrijven op een locatie te concentreren, worden immers andere gebieden ontlast. Bovendien moeten grotere bedrijven meer emissiebeperkende maatregelen nemen dan kleine.
Daar staat dan logischerwijs tegenover dat in die intensiveringgebieden de belasting van de leefomgeving juist kan toenemen. Er ontstaat daar mogelijk meer geurhinder en meer transport (aan- en afvoer van onder meer dieren, mest en voer).
Tegenstanders merken bovendien op, dat de concentraties van dergelijke grote bedrijven leiden tot een ernstige aantasting van de kwaliteit van het landschap. Overigens wil een provincie als Gelderland wel eisen gaan stellen aan de kwaliteit van dergelijke gebouwen.
Olde Loohuis wijst erop dat door benamingen als 'varkensflat' een verkeerde beeldvorming is ontstaat, waarin megastallen inderdaad worden gezien als meerdere verdiepingen tellende stallen. De praktijk is echter dat het in vrijwel alle gevallen gaat om gebouwen van één of maximaal twee verdiepingen hoog, die niet boven de boomgrens uitkomen.
Olde Loohuis: "In de discussie speelt emotie begrijpelijkerwijs een grote rol. Bij een bedrijf met 20.000 dieren, denken mensen aan een industrie en niet meer aan een boerderij. Toch is het zo, dat in een groot bedrijf het welzijn van dieren beter geborgd is dan bij een klein bedrijf. De dieren hebben er meer ruimte en de controle is beter", meent onderzoeker Olde Loohuis.
Sorteer reacties
U kon tot 26-04-2008 reageren op dit artikel.