De politie geeft slachtoffers van zedenmisdrijven bedenktijd om aangifte te doen. Een Apeldoorns meisje wacht echter al bijna drie maanden op die mogelijkheid. .Het meisje op deze foto is overigens niet het slachtoffer uit het verhaal. foto Archief de Stentor
APELDOORN - Ze zijn murw gebeukt. Een Apeldoornse familie wacht al bijna drie maanden op het moment dat hun dochter bij de politie aangifte kan doen van verkrachting. Tot op de dag van vandaag is dat niet gebeurd.
Zie ook:
,,Mijn dochter is voor het leven getekend'', zegt haar vader. ,,En de
politie heeft geen tijd om haar aangifte op te nemen. De wanhoop en onmacht
die dit voor het hele gezin teweeg brengt, is met geen pen te beschrijven.''
Uit privacy-overwegingen wil de familie niet met de naam in de krant. Wel
hopen ze dat door dit verhaal de ogen bij de instanties worden geopend. Het
leven heeft voor hen sinds begin november namelijk een geheel andere wending
genomen. Toen vertelde hun dochter dat ze een aantal weken daarvoor
verkracht was. ,,Dat gaat door merg en been'', vertelt de vader.
Over de achtergronden van de verkrachting willen zij niet veel kwijt,
behalve dat de dader een bekende van het meisje is. Snel na het voorval deed
de familie een melding bij de politie. Medio november had het meisje, zoals
bij zedenzaken gebruikelijk is, een intake-gesprek bij de politie.
Daarna kreeg zij, in afwachting van de daadwerkelijke aangifte, bedenktijd.
Het traject na aangifte is namelijk erg ingrijpend, redeneert de politie.
Helemaal als de (vermoedelijke) dader een bekende van het slachtoffer is.
Een slachtoffer moet daarom goed afwegen of hij of zij daadwerkelijk
aangifte wil doen.
Het meisje kende echter geen twijfel: ze wilde
aangifte doen. ,,Daarna heeft zij de politie gebeld om een afspraak te
maken'', vertelt haar vader. ,,De politie zei toen echter dat ze geen tijd
had om de aangifte op te nemen. We moesten in december maar terugbellen.''
De vader van het meisje nam echter geen genoegen met die uitleg. ,,Ik heb de
politie gebeld en gezegd dat ik het schandalig vond dat zij geen aangifte
kon doen'', zegt hij. ,,De politie zei dat zij geen capaciteit hadden om de
aangifte op te nemen. Daarnaast vertelden ze me dat ze in december nog vrije
dagen op moesten maken.''
Ook voor het verwerkingsproces
van het meisje is het van belang dat de aangifte snel wordt opgenomen,
vertelt haar stiefmoeder. ,,Ze heeft huilbuien en is opstandig. Zij heeft
het gevoel dat niemand naar haar luistert. Op dit moment zit ze vreselijk
met zichzelf in de knoop. Ze schrikt als iemand haar onverwachts aanraakt.
We hopen dat, als ze aangifte heeft gedaan, een last van haar schouders
valt. Ze moet het kwijt.''
Daarnaast wil het gezin dat de dader een
signaal krijgt. ,,Mijn dochter wil dat hij niet nog eens zoiets kan doen'',
zegt de vader. ,,Nu gebeurt er niets. Hij loopt rond met de gedachte: 'Zie
je wel, er wordt toch geen aangifte gedaan'. Al staat hij alleen maar
geregistreerd bij de politie. Dan weet hij in ieder geval dat hij in de
gaten wordt gehouden.''
Natuurlijk had hij wel eens het idee om de
jongen hoogstpersoonlijk op te zoeken, zegt de vader. ,,Maar daar schiet je
uiteindelijk helemaal niets mee op. We willen het recht laten zegevieren.''
De verontwaardiging over de termijn die inmiddels is verstreken, is groot.
,,Ik snap dat ze veertien dagen bedenktijd geven'', zegt de vader. ,,Maar
twee weken mogen geen drie maanden worden.'' Gisteren kwam eindelijk het
verlossende telefoontje: het meisje kan donderdag aangifte komen doen.
Sorteer reacties
