APELDOORN - De zorgboerderij is een perfect instrument om goede zorg op maat aan te bieden. En dan maakt het feitelijk niet uit of de zorgvrager een dementerende bejaarde is, een jongere met gedragsstoornissen, een gehandicapte of een verslaafde.
Zo zou de slotconclusie kunnen luiden van de Dag van de Zorglandbouw, gisteren in Schouwburg en congrescentrum Orpheus in Apeldoorn. De zaal zat met 600 belangstellenden berstensvol. Want het fenomeen zorgboerderij is booming.Een keur aan sprekers werd ten tonele gevoerd: een zorgboer, kamerleden, vertegenwoordigers van zorginstellingen, een voorheen onhandelbare knul, een onderzoeker. En eigenlijk waren het stuk voor stuk 'believers'. De zorgboerderij luidde het grosso modo, koppelt een aantal uitstekende kwaliteiten aaneen. Reinheid, rust en regelmaat in een groene, kleinschalige -en betaalbare- omgeving zeg maar. Waar niet wordt geredeneerd vanuit de beperkingen van de zorgvrager, maar vanuit diens mogelijkheden. Het meedraaien in de dagelijkse routine op een boerderij biedt structuur en het werken zelf levert zichtbaar resultaat. Zo verhaalde de 15-jarige Dion met zijn vader over zijn mislukken op school, het gepest worden, het afzakken richting criminaliteit en het verlies van toekomstperspectief. Met toestemming van de schoolinspectie mocht hij vijf maanden meedraaien op een zorgboerderij. Binnen een week was probleemkind Dion een vrolijk, levenslustig joch. En na vijf maanden wist hij wat hij ging worden: boer. Hij volgt nu een agrarische opleiding. Er waren meer voorbeelden. Ouderen die door het meedraaien op een landbouwbedrijf toekonden met minder medicijnen, beter gingen eten omdat de maaltijd uit vruchten van het zelf bewerkte land bestond, draaideurcriminelen die van alles uitvraten, maar niet als ze gestationeerd waren op een zorgboerderij. Resultaten waar de grootschalige geïnstitutionaliseerde zorg met jaloerse ogen naar kan kijken.
Maar het beeld is zo te roze gekleurd. Er zijn keerzijden. Zorgboeren zijn niet uitsluitend idealisten, maar kunnen het geld ook gebruiken. Daarom bieden ze soms ook zorg aan, waarvoor ze niet zijn gekwalificeerd. Dat zorgboerderijen goed werk doen, daar twijfelt feitelijk niemand aan. Daarvoor zijn er teveel positieve ervaringen, te weinig negatieve. Anderzijds: er is nog geen (afgerond) onderzoek naar de exacte kwaliteit. Hoe goed de boeren het doen weten we dus niet. Ondertussen professionaliseren de boeren wel. Steeds vaker wordt samengewerkt en kennis en ervaring gedeeld.
Sorteer reacties
U kon tot 22-05-2009 reageren op dit artikel.