Marleen Hoogeboom in haar ouderlijk huis in Apeldoorn, samen met haar dochtertjes Sanne en Samira. foto Cees Baars
Om haar beide kinderen is ze teruggekeerd naar Nederland. In haar tweede vaderland Peru laat ze echter ook een kindje achter.
Inca Educa heet dat 'kind' in het Zuidamerikaanse land. Tien jaar van haar leven heeft Apeldoornse Marleen Hoogeboom (34) gegeven aan het ontwikkelingsproject in de stad Cusco. In dit 330.000 zielen tellende voorportaal van een wereldberoemde toeristische attractie, de eeuwenoude inca-stad Machu Picchu (één van de zeven wereldwonderen) tilde Marleen een grote onderwijsinstelling van de grond. Jaarlijks genieten hier honderden straatarme kinderen, tieners en jongvolwassenen onderwijs en algemene ontwikkeling.,,Natuurlijk was het niet makkelijk te besluiten om na zoveel jaren terug te gaan. Maar ik doe het voor mijn beide dochters. Om hen hier beter onderwijs en een betere algemene en culturele ontwikkeling te bieden dan in Peru mogelijk is.'' Thuis bij oma en opa Hoogeboom in Apeldoorn, waar Hoogeboom en haar kinderen momenteel verblijven, spelen Sanne (3) en Samira (4) voor het eerst in hun leven in de sneeuw.
Direct na haar eindexamen op de middelbare school, de Koninklijke Scholengemeenschap Apeldoorn, meldde Hoogeboom zich op de redactie van de Apeldoornse Courant. Ze zou voor een jaar naar Mexico gaan voor een uitwisselingsprogramma. Of het niet aardig was daarover elke maand een stuk in de krant te schrijven. Zo geschiedde.
Mexico was voor Hoogeboom een een vuurdoop. Leven in een klein dorpje, de Spaanse taal leren, naar school gaan. Hoewel Mexico ontwikkelder is dan Peru waarmee ze later kennis zou maken, kwam ze er toch de armoede en de chaos van het land tegen. ,,Het was voor mij een cultuurshock.''
Na terugkomst ging ze naar de Universiteit van Wageningen. Studeerde er rurale (landbouw) ontwikkeling, gericht op de kleine boer in de Derde Wereld. Haar specialisatie daarbij: toerisme. Voor haar afstudeeronderzoek ging Hoogeboom naar Cusco in Peru. Ze onderzocht hoezeer toerisme de locale cultuur beïnvloedde. In Cusco ontmoette Hoogeboom de Peruaan Juan. Ze kregen een relatie en besloten ter plaatse een opvang voor straatkinderen te beginnen: het begin voor een alsmaar groeiende school.
Met Juan kreeg Hoogeboom twee kinderen. Na enige jaren liep de relatie stuk. Juan was ook al gauw niet meer bij beider initiatief betrokken. Het ontwikkelingsproject begon in het klein. Kinderen die vaak wel een thuis hadden, maar geen 'warm nest' omdat de ouders altijd weg waren of aan de drank; kinderen die er helemaal alleen voor stonden. Ze vonden bij Marleen geborgenheid, een bord eten, een warme douche en ook al gauw onderwijs.
Het was 2002 en Inca Educa was definitief geboren. Met financiële steun vanuit Nederland. Waar Marleens ouders, Geert Hoogeboom en Marian Jansen, en een aantal vrijwilligers in Apeldoorn een stichting oprichtten die door middel van donaties en acties geld ging inzamelen. Momenteel gemiddeld 42 mille per jaar; een bedrag dat wordt verdubbeld door de grote Nederlandse organisatie Impulses Edukans.
Het viel Hoogeboom nog niet mee de kleintjes aan het leren te krijgen. Zelfs het maken van spullen die ze aan toeristen konden verkopen, wekte niet veel enthousiasme bij de twaalf- tot veertienjarigen. Want die leefden net als hun ouders van de straat. Met allerlei scharrelbaantjes zoals schoenpoetsen en kaarten verkopen aan toeristen. Hoogeboom, haar medewerkers en vrijwilligers die vanuit Nederland kwamen helpen, richtten zich nu ook op een nieuwe doelgroep, de tieners tussen vijftien en achttien jaar. Die waren gemotiveerder om een vak te leren omdat zij meer aan hun toekomst dachten.
De school groeide als kool. Is inmiddels een instituut met 23 betaalde krachten en 500 leerlingen per jaar. Marleen Hoogeboom spreekt van een vakschool waar tieners, jongvolwassenen, jonge moeders, en straks ook jonge vaders niet alleen een vak leren (onder andere bakker, kok, verkoper, secretaresse, wever, keramiekmaker) maar ook Engels en algemene ontwikkeling krijgen voorgeschoteld. De leerlingen worden geconfronteerd met zaken als seksualiteit, arbeidsrecht, waarden en normen, sociale vaardigheden, solliciteren, het oprichten van een eigen bedrijf. ,,Nee, natuurlijk had ik er geen idee van toen ik er aan begon, dat er zoiets moois en groots zou ontstaan,'' zegt Marleen Hoogeboom terugblikkend. Het was ook geen meisjesdroom. ,,Het gebeurde gewoon.''
Haar beide kinderen nam ze mee naar Nederland, en haar 'derde kindje' Inca Educa laat ze in goede handen achter. ,,Er staat in Cusco een prima team en ik heb een opvolger als directeur, een Peruaan waar ik het volste vertrouwen in heb.''
Wat ze zelf gaat doen? ,,In ieder geval als vrijwilliger de steunstichting helpen bij fondsenwerving en activiteiten die georganiseerd moeten worden. En ik hoop op een betaalde baan in de welzijnssector of bij een ontwikkelingsorganisatie.'' Hoogeboom blijft in Nederland wonen. ,,Voor mijn kinderen.''www.inca-educa.org
