APELDOORN - Hun succes is aan het grote publiek voorbij gegaan ondanks het feit dat de media, zij het op een bescheiden wijze, melding maakten van hun artistieke gaven.
Apeldoorn kreeg er in de afgelopen maanden drie prijswinnaars bij. Acteur Emile Jansen (zijn bijdrage aan het internet-filmpje Glorious Bastards dat goed was voor de Jameson Whiskey Award), dirigent Erik Kluin (tweede op het Wereld Muziek Concours) en auteur Jos Jansen (winnaar Brandende Pen). Echt aardig vond Jos Jansen zijn meester van de Bonifatiusschool niet, maar de man kon wel prachtig vertellen. De verhalen maakten de negenjarige nieuwsgierig vandaar zijn gang naar de bibliotheek naast de Mariakerk aan de Hoofdstraat. Sindsdien leest Jansen er lustig op los. Op reis gaat steevast een koffer vol boeken mee. Sinds een jaar of vijf schrijft hij zelf. En met succes. In 2008 won hij de Literatuurprijs Gelderland (Arthur Japin ging hem voor) en onlangs kreeg hij in de vorm van de Brandende Pen nationale erkenning voor zijn korte verhaal Ockham's Scheermes.
Niet gek voor een jongen die zich via de Mavo, de Havo en het VWO omhoog werkte. Een studie sociologie brak hij na zijn propedeuse af. Jansen vond werk in de automatisering, arbeid waarmee hij al jaren zijn brood verdient. Schrijven ziet hij als een ambacht. ,,Ik heb me dat vak langzamerhand eigen gemaakt.''
Een dag per week heeft hij voor schrijven gereserveerd. Korte verhalen vooralsnog. Niet een genre waar lezend Nederland warm voor loopt. Niettemin hebben twee uitgevers inmiddels bij hem aangeklopt, al zal zijn eerste bundel nog even op zich laten wachten. Zeven verhalen vindt hij zelf goed genoeg, eenzelfde aantal zal hij nog moeten produceren om een boek te kunnen vullen. ,,Ik schrijf niet zo snel. Het aantal mislukte verhalen is vele malen groter dan het aantal geslaagde.''
In Ockham's Scheermes staan twee broertjes centraal. ,,Pure fictie'', zegt de auteur. ,,Niets is autobiografisch. Ik heb twee jongere zussen. Ik was en ben een alleseter. Ik las net zo makkelijk Arendsoog als de Vrolijke Tweeling, de boeken die mijn zussen lazen.'' Hij loopt tegen de vijftig. Plannen om deze mijlpaal met een roman extra luister bij te zetten heeft hij in de ijskast gezet. ,,Maar wie weet komt er het er ooit van. Je moet de sfeer van een verhaal heel lang vasthouden. Dat lukt me nog steeds niet.''
Van poëzie houdt Jos Jansen ook. Hij bewondert een dichter als Gerrit Achterberg. ,,Een goed gedicht schrijven is heel moeilijk. In een gedicht ligt in pakweg acht regels een wereld besloten. Een kort verhaal schrijven vind ik al lastig genoeg.''
Voor filmpje met fragment: www.destentor.nl
U kon tot 17-04-2010 reageren op dit artikel.