Docent Paul ter Braake kijkt bedenkelijk als Thomas Beerdsen een zet aan zijn bord komt doen. foto Cees Baars
APELDOORN - Vijftien keer winnen. Het zijn cijfers waar menig schaker graag mee naar huis zou gaan. Maar de 12-jarige Thomas Beerdsen was er gisteren niet tevreden over.
Want tegenover die vijftien winstpartijen stonden ook drie nederlagen.
Vooraf had de meervoudig Nederlands kampioen in de aula van zijn school (het Gymnasium) even naar de tegenstand gekeken. Veel onbekende gezichten. ,,Remco Huzer doet ook mee. Dat is iemand waar ik van verliezen kan.''
Die wetenschap gaf de nummer 89 van de wereldranglijst (op 60.000 jeugdschakers) kracht. Want het was juist Huzer die als eerste moest capituleren.
Vervolgens liep Beerdsen in korte tijd soepeltjes uit naar een 7-0 voorsprong. Maar toen, na één uur spelen, verschenen de eerste tekenen van vermoeidheid op zijn gezicht. ,,Het ging vanaf dat moment minder. Ik raakte op een paar borden onnodig stukken kwijt.''
En bij 9-0 was het Giel de Groot die profiteerde. De leerling uit de tweede klas bouwde zijn goede stelling uit en kreeg Beerdsen onder druk. ,,Het ging de hele partij al wel goed,'' zei De Groot. ,,Maar ik durfde nog niet aan de overwinning te denken. Ook bij de laatste zet was ik eerst nog niet helemaal zeker. Ik heb die stelling wel tien keer bekeken.''
Waar De Groot won, verloor economiedocent Paul ter Braake. ,,Ik was al blij dat ik het meer dan drie kwartier volhield,'' treurde Ter Braake niet lang. ,,Thomas is een uitzonderlijk talent. Als je één zwakkere zet doet, profiteert hij optimaal. Dan maakt het niet uit dat je meer bedenktijd dan hem hebt.''
Beerdsen gaf na afloop eerlijk aan niet te hebben verwacht dat hij drie nederlagen zou lijden. ,,Aan de andere kant is het natuurlijk ook niet zo erg, maar ik ben er niet tevreden over,'' aldus de linkshandige schaker. ,,Het was vooral leuk om te doen en van nederlagen kun je weer leren.''
Sorteer reacties
