Overloper-blazer Willem van Ark in gesprek, terwijl drumfanfare OLTO uit Loenen een gastoptreden verzorgt op de internationale jachthoornblazersdag in Hoog Buurlo. Zelf een buitje bracht de Loenense muzikanten niet van hun stuk. foto Kevin Hagens
Mooier decor is nauwelijks denkbaar. Op het gras van de weilanden twinkelt een mager zonnetje in de dauwdruppels.
Schapen dringen nieuwsgierig samen bij het hek. Op de achtergrond sleept een dubbelspan Belgische paarden een boom over een akker. De horizon een en al hei. Op de voorgrond een boerenwagen als podium. Mannen in rode jassen heffen hun instrumenten. De jacht kan beginnen. Boswachter Paul Suurman liep zaterdag halverwege de dag al met een grote glimlach op zijn gezicht. Natuurlijk, er moet wel wat meer publiek komen, maar deze eerste internationale jachthoornblazersdag bij Hoog Buurlo was wat hem en werkgever Staatsbosbeheer betreft al meer dan geslaagd. In de loop van de dag namen enkele honderden wandelaars en fietsers een kijkje bij het sfeervolle tafereel.
Gek genoeg viel het hoogtepunt van de dag juist in de pauze. De tientallen jachthoorngroepen uit Nederland, België en Duitsland hadden hun instrumenten weggelegd, een nieuwe mok koffie gepakt, of wellicht iets sterkers. En naar de eerste nummers geluisterd die drumfanfare OLTO uit Loenen als intermezzo bracht. Aanvankelijk alleen, maar daarna samen met de doedelzakklanken van de 48th Highlander Pipes and Drums uit Apeldoorn. Waarna tien mannen en twee vrouwen van de Overlopers de boerenwagen beklommen en samen met OLTO de Bolero van Ravel inzette, tegen een achtergrond van een en al natuur.
Minutenlang zweeg het publiek, zwegen ook de muzikanten van de andere blaasgroepen. Tot de laatste klank in de stilte van het bos opging en er een luid applaus en veelmalen bravo klonk. Ook Syta Hammink, een van de leden van OLTO was na afloop enthousiast over het openbare debuut van beide muziekgroepen. "We zaten allemaal enorm te genieten. Normaal speel je in een dorp of in de zaal, maar eigenlijk nooit op zo'n mooie plek".
Ook Ans Zeeman, in Lochem, geboren maar later verhuisd naar Noord-Holland, keerde na afloop tevreden naar huis. Na eerder brons en zilver te hebben gehaald wist ze de jury nu opnieuw te overtuigen en blies ze goud bij elkaar op een van de examens in de tent die Staatsbosbeheer op het terrein had opgeslagen. Zeeman noemt de jachthoorn een mooi, maar ook moeilijk instrument. "Je doet alles met je adem, je tong en de spanning van je lippen. Maar ook het samenspelen is leuk. En dan zo'n dag als dit. Het is één grote familie, zeg ik altijd al".
Even verderop is boswachter Willem van Ark, een van de leden van de Overlopers, best bereid wat uitleg te geven. Die zwartgeschilderde binnenkant van de jachthoorns, bijvoorbeeld. "Tegen het weerkaatsen van het zonlicht. Schrikken de paarden anders van". En nee, die Belgen spelen niet vals. "Ze doen in de muziek ook het janken van de honden na".
Sorteer reacties
U kon tot 08-11-2011 reageren op dit artikel.