Ze zijn weliswaar buitenbeentjes, maar zo stellen de leden van twirlvereniging Papillon zich niet op. Verhoudingsgewijs levert de dertig (jeugd)leden tellende club de meeste medewerkers aan het jubileumfeest. Als het aan Papillon en de andere Nederlandse twirlers zou liggen, dan verruilden ze à la minute de gelederen van de muziek voor die van de sport.
Ze zien zichzelf als gymnasten. ,,Wij maken geen muziek'', zegt bestuurder Christa Schuchmann. ,,Wat wij doen heeft raakvlakken met ritmische gymnastiek.''Chinzi Bijsterbosch is het geven van tekst en uitleg moe. De vijftienjarige Apeldoornse twirlt al een jaar of tien en heeft in groepsverband al heel wat nationale titels vergaard. Dat ze vaak met een majorette wordt vergeleken laat haar zo langzamerhand koud. ,,Wij lopen niet voor de muziek uit. Wat ik doe is sport. Topsport misschien, want ik train iedere dag.''
De echtgenote van Christa Schuchmann is de voorzitter van de Nederlandse Twirl Bond. Hij lobbyt al jaren bij sportkoepel NOC*NSF om erkenning. ,,Net als in de ons omringende landen'', zegt Christa, die overigens maar al te blij is met het lidmaatschap van de AMF. ,,Niemand anders wil ons hebben. Eigenlijk horen we bij een sportbond. Dankzij de AMF krijgen we subsidie van de gemeente die we anders zouden mislopen.'' Vandaar dat Papillon meteen ja zei toen de AMF een beroep op de club deed. Op het gala in de Mheenhal zetten de meiden hun beste beentje voor onder de begeleiding van muziekvereniging Klarenbeek. ,,Ik heb er zin in'', zegt Chinzi Bijsterbosch. ,,We kunnen laten zien wat we in huis hebben. Met een eigen uitvoering. Niet als opluistering van de muziek. Er zijn meer sporten die met muziek werken. En die worden ook voor vol aangezien.''
U kon tot 02-11-2008 reageren op dit artikel.