Een aanslag op onze ziel

Vrolijk spelende bands en honderden rommelmarkten in het hele land vormen de ruggengraat van ons belangrijkste volksfeest. Daarnaast ontmoet de koningin elk jaar op een andere plek 'haar' volk. Zo geniet Nederland van 'Oranje-Boven'. Tot aan gisteren.

Wat in Apeldoorn een feest voor allen leek te worden, is door de actie van één 38-jarige man ontaard in een nachtmerrie. Zeker vijf mensen hebben het leven verloren. Van de twaalf gewonden zijn er vier slecht aan toe.

Koningin Beatrix toonde zich gistermiddag in een televisietoespraak erg aangeslagen. De diepe zucht aan het begin van haar verbouwereerde woorden kwam uit haar tenen. Ze leed zichtbaar onder het grote verdriet dat op háár feestdag is aangericht. "Het is een vreselijk drama dat ons allen diep heeft geschokt. We zijn sprakeloos dat zoiets vreselijks heeft kunnen gebeuren."

Nederland koestert zijn koningshuis. De populariteit van de Oranjes is groot. Vooral in tijden van rampspoed en onheil is de bindende kracht van ons koningshuis enorm. Dat gold in de Tweede Wereldoorlog, na de watersnoodramp van 1953 en meer recentelijk na de vuurwerkramp in Enschede en de brand in Volendam. De koningin - of het nu Wilhelmina, Juliana of Beatrix is - raakt de rouwende Nederlander in het hart.

Dat nu onze Koningin, hét bindmiddel van onze samenleving, zelf het doelwit van een aanslag is geworden, stemt tot diepe droefenis. Als zelfs de Koningin en haar familie niet meer veilig zijn, als zelfs Koninginnedag wordt bezoedeld, dan hebben wij als samenleving een fiks probleem. Wat is dan nog wel heilig?

In die zin is de aanslag van gisteren op de Koninklijke stoet een aanslag op ons allen. Het is een aanslag op de Nederlandse ziel. Na gisteren zal Koninginnedag nooit meer de pure onschuld van voorheen uitstralen. En dat is een diep verlies.

Alex Engbers

Hoofdredacteur de Stentor