article
1.6245139
DALFSEN - Gelukkig maar, de mobiele telefoon van Jan Willemsen wist tussen de bomen, struiken en modderpaden in het Sterrenbos nog net een kiertje te vinden naar een mast, anders hadden hij, zijn vrouw Wendy en kinderen Marit en Bradley wellicht nog in de blubber gestaan.
'Moddervast' op blubberweg in Dalfsen
DALFSEN - Gelukkig maar, de mobiele telefoon van Jan Willemsen wist tussen de bomen, struiken en modderpaden in het Sterrenbos nog net een kiertje te vinden naar een mast, anders hadden hij, zijn vrouw Wendy en kinderen Marit en Bradley wellicht nog in de blubber gestaan.
http://www.destentor.nl/regio/dalfsen/moddervast-op-blubberweg-in-dalfsen-1.6245139
2016-08-06T01:00:00+0000
http://www.destentor.nl/polopoly_fs/1.6245140.1470407075!image/image-6245140.JPG
Dalfsen,Recht, misdaad en 112,Sociaal en maatschappij,Verkeer en vervoer,top,hermes
Dalfsen
Home / Regio / Dalfsen / 'Moddervast' op blubberweg in Dalfsen

'Moddervast' op blubberweg in Dalfsen

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Moeder Wendy (links), zoon Bradley, dochter Marit en vader Jan (rechts) stonden 'moddervast' in het Sterrenbos
      Fotograaf
    DALFSEN - Gelukkig maar, de mobiele telefoon van Jan Willemsen wist tussen de bomen, struiken en modderpaden in het Sterrenbos nog net een kiertje te vinden naar een mast, anders hadden hij, zijn vrouw Wendy en kinderen Marit en Bradley wellicht nog in de blubber gestaan.

    Muurvast dankzij navigatie-app
    De vakantie voor het gezin uit Dongen in Dalfsen begon begin deze week lichtelijk dramatisch, toen het navigatiesysteem van Google ze dwars door de bush-bush stuurde. "Ik raakte al in paniek", geeft moeder Wendy toe. "De eerste twee keer dat we vast zaten lukte het ons door flink gas te geven en wat takken onder de auto te leggen om weg te rijden. De derde keer niet, toen konden we geen kant meer op. Wat we ook probeerden. Toen hebben we hulp gebeld."

    Uit de penarie dankzij kraan
    Het gezin belde eenmaal muurvast nog net niet het landelijke alarmnummer, maar met camping Starnbosch, waar eigenaar Robbin van den Heuvel de afgelopen weken al meerdere gestrande gasten uit de penarie hielp. Zijn terreinwagen mag dan flink wat pk's aan boord hebben, ook die lukte het niet om de Opel en aanhangwagen uit de drek te trekken. "Robbin", zegt Jan, "heeft een bedrijf hier in de buurt gebeld om ons te helpen. Pekkeriet. Die trok ons er uiteindelijk met een kraan uit. Gelukkig, wat zijn de mensen in het Vechtdal vriendelijk. We zijn ze heel dankbaar, maar namen als de Heinoseweg en Diezerstraat zullen we niet snel meer vergeten."

    De reis begon in Dongen nog zo voortvarend. Vanuit het Brabantse land wist Jan de weg naar Zwolle blind te vinden, om vandaar met hulp van de moderne wegwijzer de plek van bestemming te bereiken. En toen stonden ze na Hoonhorst en Heino - iedere vakantieganger heeft het vast eens meegemaakt - voor de traditionele tweesprong: of de blubber in, of kilometers omrijden. Jan, Wendy, Bradley en Marit namen de eerste optie, op hoop van zegen en vertrouwend op Google. "Op een gegeven moment raak je aan het twijfelen, maar dan is het al te laat", verzucht Jan. "We kwamen aan de achterkant van de camping uit, maar konden er vandaar niet op. Terug kon ook niet, zie maar eens te draaien op zo'n weg, met nota bene een aanhanger er achter."

    Blubber tot de bumper
    Dus reden ze door, waarna de ellende pas echt begon. De weg werd alsmaar modderiger, en de blubber stond inmiddels tot de bumper. Dat Jan in Brabant de bolide nog net even opgepoetst had ziet hij als een bijzaak. "De auto is nu wat smerig, dat zie je wel, maar schade hebben we gelukkig niet." Google heeft inmiddels haar routebeschrijving aangepast. En het gezin Willemsen genoot van haar weekje op Starnbosch, waar ze een ingerichte camper met voortent huurden. "Onze eerste keer hier, normaal gaan we naar de Ardennen", zegt Wendy. "Daar gaan de weggetjes omhoog, maar daar kiezen we er zelf voor. Avontuurlijk. Dit keer was het voor ons ook best een spannend, hoewel we er nu om kunnen lachen. We hebben thuis mooi wat om over te vertellen. Paniekerig was ik wel even, maar in de overlevingsmodus? Dat nog niet, haha."