Ook kinderen hingen gisteren tijdens het moordspel in de kelder van een woning aan de Graven de speurneus uit. Hier doen ze sporenonderzoek na een zogenaamde moord. foto Ronald Hissink
In een woning aan de Graven is een lijk ontdekt. Het is uiteraard reden voor de politie de woning af te zetten en ook de 'burgemeester' is snel bij de plaats delict. Ter geruststelling: aan de Graven was gisteren geen sprake van moord, wél van een moordspel.
Het is een van de vele activiteiten in het kader van het Thriller Festival Deventer. Aan de Graven moeten de deelnemers aan het moordspel achterhalen wie de moordenaar was van een man. In het Burgerweeshuis, dat vol zit, is onder meer een symposium met bekende thriller-auteurs zoals Tomas Ross, muziek, waaronder 'moordballades' van het Rigor Mortis Ensemble en in het filmhuis draaien thrillers. In dit passende decor presenteert de Deventer auteur Almar Otten zijn nieuwste thriller Lied van Angst, dat zo direct veel aandacht krijgt. 's Middags kun je met Otten mee langs plekken in de binnenstad, waar hij in zijn boeken moorden heeft gesitueerd. Thriller, misdaad, moord en doodslag, het spreekt de mensheid al eeuwen aan. Anno 2009 is dat niet anders. Kijk naar de populariteit van thrillers, zowel in boekvorm als op tv, crime-series als CSI en meer. ,,Maar we wilden geen festival waar het bloed bij wijze spreken rijkelijk vloeit'', zegt Nico Joosting Bunk van uitgeverij Artnik, die Ottens boeken uitgeeft.Vandaar flink wat verdieping. Zo spreekt Ross over het grensvlak tussen verbeelding en werkelijkheid. Op het symposium gaat het ook over de psyche van de mens en hoe je daar in het genre thriller goed mee uit de voeten kan. Een diepere boodschap heeft ook Rigor Mortis Ensemble uit Deventer, dat 'moordballades' speelt.
Moorden, onder meer Deventer zaken, komen in de ballades behoorlijk flink gedetailleerd voorbij. Luguber, denk je eerst, maar tegelijk vóel je de doodsangst van het meisje dat langs de IJssel van haar fiets getrokken wordt en vermoord wordt. De keiharde teksten zetten moord in het juiste perspectief.
Opvallend is ook het nummer over de 'Deventer Moordzaak'. Eerst zingt de zangeres in de rol van de vermoorde weduwe Wittenberg, vlák voor haar trieste dood.
Later zingt ze, over het heden, in de derde persoonsvorm: ,,Ze wacht (nog steeds, red.) op het moment, tot iemand bekent.'' Veelzeggend, en de woorden geven het gruwelijke aan moord en doodslag weer. Joosting Bunk: ,,Aan dat besef mag je nooit voorbij gaan.''
Dat beseffen ook Marjolein Reezigt en haar vrienden. Zij doen mee aan het moordspel. ,,Maar de mystiek rond moord trekt.''
De deelnemers moeten de 'moord' aan de Graven oplossen. Omwonenden en winkeliers zitten in het complot en helpen deelnemers - in de rol van politie, maar ook advocatuur en pers - aan een signalement van de dader. Deelnemers maken een daderprofiel en doen zelf sporenonderzoek. Auteurs verkleed als politie en burgemeester maken de setting compleet. Een jury beoordeelt uiteindelijk of de deelnemers genoeg bewijs hebben tegen een verdachte. Rechtspraak maakt zo ook deel uit van het spel. Roos de Jager doet ook mee. Maar dat kan, met haar studie, criminologie, ook niet anders: ,,Net als in mijn studie merk je vandaag de vele invalshoeken bij zo'n zaak. Je ziet hoe de politie werkt of de advocatuur en rechtspraak en bekijkt, de rol van de psyche, erg interessant.''
Ottens wandeling trekt 30 mensen, vooral lezers van zijn boeken. Zij willen de plekjes uit zijn boeken zien, terwijl Otten passages voorleest. Hij vertelt hoe de prachtige stad hem inspireert. ,,Deventer biedt zo'n mooie setting voor m'n boeken.'' De wandeling staat stil bij één echte moordplek. Het is, hoe kan het anders, die van de nooit opgeloste, beruchte putmoord uit de jaren zeventig...
U kon tot 04-11-2009 reageren op dit artikel.