Het vereist moed om de Matthäus Passion van Bach uit te voeren in de 'hertaling' in het Nederlands van Jan Rot. Toonkunstkoor Euterpe ging deze uitdaging aan en trakteerde een volle Lebuïnuskerk gistermiddag op een verfrissende kijk op de vertrouwde passiemuziek van Bach.
Wat Jan Rot gedaan heeft, is een nieuwe Nederlandse tekst schrijven op de muziek van Bach. Hij deed dat met alle mogelijke eerbied voor de muziek, die dan ook recht overeind blijft staan. Geen lettergreep valt verkeerd. Inhoudelijk gunde Rot zichzelf wel veel vrijheid. Hij haalde de vroomheid uit de Duitse tekst en maakte er een veel menselijker verhaal van. Ook maakte hij ruimte voor een flinke dosis twijfel aan het geloof. Daarmee sluit hij aan bij de huidige tijd en zijn Mattheus Passie zet aan tot nadenken.De uitvoering van Euterpe maakte in de eerste plaats indruk door Bachs muziek. Maar door de Nederlandse tekst werd het verhaal meeslepender en kwam bijvoorbeeld de gruwelijkheid van de kruisiging veel sterker over.
Zingen in het Nederlands betekent ook dat de verstaanbaarheid goed moet zijn. Bij het koor viel dat tegen. Zonder tekstboekje (helaas waren deze te snel op) waren de teksten niet goed te volgen, op sommige expressieve delen na. Het ontbrak het koor niet aan enthousiasme en expressie, maar soms wel aan directheid. Na de pauze zong een twintig koppen tellend jongerenkoor mee, hetgeen de klankkleur van het geheel ten goede kwam.
De verteller (evangelist) Marten Smeding zette een goed verstaanbare partij neer, met de vereiste dramatiek. De uitspraak van de Christusfiguur Nanco de Vries bleef evenwel erg op het Duits lijken. De sprankelende Twentse sopraan Claudia Patacca zorgde voor een hoogtepunt met de aria Aus Liebe ('Uit liefde'). Bas Sinan Vural zette een glansrol neer met een Petrus met een Amsterdams accent. Al met al een Mattheus Passie met veel zeggingskracht.
U kon tot 27-04-2010 reageren op dit artikel.