De schoolkrant: een podium voor diepe zielenroerselen of een plek om leraren in het ootje te nemen. Veel middelbare scholen hebben een schoolkrant, die wordt gedragen door een groepje enthousiaste leerlingen.
In zijn algemeenheid zijn veel schoolkranten de laatste jaren steeds meer gaan lijken op tijdschriften, zegt Emely Nobis van de Hogeschool van Amsterdam. Die school organiseert ieder jaar een speciale schoolkrantdag, waarop redacteuren van schoolkranten allerlei workshops kunnen volgen. Daarnaast worden er prijzen uitgereikt aan onder meer de beste schoolkrant, het beste interview of de beste cartoon of column.Volgens Nobis is het niveau van schoolkranten de laatste jaren gestegen. ,,Vroeger bestond een schoolkrant uit een paar gestencilde blaadjes, nu is er door de verbeterde techniek veel meer mogelijk. Schoolkranten hebben eigenlijk allemaal een duidelijke inhoudsopgave, een colofon en vaste rubrieken. De schoolkrant is niet alleen maar leuk, met bijvoorbeeld flauwe grappen over leerlingen of verslagen over gebeurtenissen. Er wordt ook kritisch naar school gekeken. Het is de kunst voor schoolkrantredacties om daar een goede mix in te vinden.''
De schoolkrant neemt in Nederland evenwel niet de positie in die het in andere landen heeft. ,,Bijvoorbeeld in de Verenigde Staten'', weet Nobis. ,,Daar is een schoolkrant een instituut en een prestigieus iets om voor te werken. Daar kun je er ook studiepunten voor krijgen.'' Nobis denkt dan ook dat Nederlandse scholen meer met de schoolkrant kunnen doen. ,,Geef het een plek in een les Nederlands of maatschappijleer.'' Een schoolkrant is namelijk een belangrijk middel om de betrokkenheid van zowel student als docent bij de school te vergroten, betoogt Nobis. ,,Ook ouders kunnen door de schoolkrant een goed beeld krijgen van wat er speelt op school.''
