DEVENTER - Jos Paardekoper, Deventerkenner, kreeg gisteren 350 gasten aan het zingen in de Lebuïnuskerk.
Eerlijk gezegd murmelden en neurieden de meesten het Nederlandse mobilisatielied Rats, Kuch en bonen mee. Het zorgde voor eensgezindheid tijdens de de eerste Deventer Veteranendag. Jassen vol onderscheidingen.Ze hadden allemaal één ding gemeen: ze dienden in Cambodja, de Balkan, Irak, Nieuw-Guinea of elders in 'brandhaarden'. De meesten waren in de zeventig en halen de meeste van de oorlogsherinneringen uit de eerste helft van de vorige eeuw. Gerard Scholten (79) zat in 1949 in Indië. "Oh, ik heb verhalen jongen. Heb je een jaartje." De Telegraaf wil wel graag betalen voor anekdotes, zegt-ie. Hij keek 's nachts de ratten in de ogen, verloor heel veel jongens van zijn compagnie, moest in het pikkedonker door de linies breken. "Ik heb vaak gedacht, ik haal de volgende week niet."
Hij heeft zelf nooit iemand doodgeschoten, ook niet toen hem werd opgedragen een soldaat uit de boom te schieten. "Dat vond ik zo laf en ik ben nog altijd dankbaar dat ik het niet gedaan heb." Hij sprak jaren niet over de verschrikkingen die hij zag. Maar erg veel last hij hij er niet van. "Ik bleef in balans omdat ik zo veel aan sport heb gedaan. Dat haalde de stress uit mijn hoofd." Spijt heeft hij niet. Hij is trots op de getuigschriften die hij kreeg, ook van Prins Bernhard. "Die hangt ingelijst aan de muur."
John Geduld uit Bathmen (57, gediend in Bosnië) heeft niet zoveel op met de reünie. "Ik ben niet zo met vroeger bezig." Hij is mee met zijn vriend Henk Jacobs, die in het verleden wel naar bijeenkomsten ging van de jongens waarmee hij in Libanon zat. "Dan heb je samen hetzelfde gevoel", zegt Jacobs. "Dit is wel anders, hoor." Toch vermaakt Jacobs zich wel. "Je weet waar je het over hebt, iedereen heeft wel een verhaal. Dat maakt zo'n dag bijzonder."
Deventenaar R.D ("doe maar alleen de initialen want ik ben nog steeds 'on tour', zeg maar") zat in 1995 in Bosnië. Hij is blij dat Deventer een dag voor veteranen houdt. Hij is met z'n 38 nog relatief jong, maar denkt dat iedereen hetzelfde gevoel heeft. "Heel netjes dat zoveel mensen een uitnodiging hebben gekregen. Het doet me ook wel wat, hoor. De saamhorigheid zal bij de ouderen wat meer leven, maar we hebben allemaal wel iets betekend." Een kleine kanttekening plaatst hij wel. "Van mij hadden overal de vlaggen uit gemogen, vandaag. Zo chauvinistisch ben ik dan ook wel weer."
U kon tot 30-07-2007 reageren op dit artikel.