DEVENTER - Als voorman Henny Vrienten het eerste nummer inzet, 'Doe maar net alsof', valt de zaal direct in. De leden van de band schieten in de lach.
Zie ook:
Het bezoek is anders van samenstelling dan het Burgerweeshuis gewend is. Voor jongeren is er niets te halen, wel voor dertigers die zich weer even jong kunnen voelen. De gemiddelde leeftijd ligt - bepaald niet verrassend - naar schatting tussen de dertig en veertig jaar. Zij komen om nog even te proeven van de muziek uit hun jeugd. "Ik ben altijd van muziek uit de jaren tachtig blijven houden." De try-out, de tweede in een reeks van vier, was in zeer korte tijd uitverkocht. Op 10 en 12 juli geeft de band twee concerten in de Rotterdamse Kuip.
Een van de meisjes die vroeger flauwviel is er nu weer bij en daar doet ze nu een boekje over open. "Ik was toen 14 jaar of zo", zegt Jolanda. "Ik mocht niet naar concerten als ze ver weg waren maar wel in de buurt. Dan ging je zogenaamd flauwvallen zodat je bij de EHBO-post terechtkwam, want dan liepen Henny Vrienten en de andere leden van de band langs je. Zo kwam je er dichterbij." Doe Maar staat voor haar voor de opstandigheid van toen. "Ik ging naar de kapper en had net zulke stekkels als Henny Vrienten. Ik heb het nooit meer lang laten groeien. Dat kwam door Henny."
"Nu kun je ervan genieten", zegt Linda. "Vroeger was je alleen hysterisch. En ik begrijp de teksten nu ook veel beter."
En tekstvast is het publiek nog steeds. Geroutineerd als toen houdt Vrienten rekening met het meezingen van de menigte. Hij kijkt tevreden de zaal in als het publiek een intro zingt en houdt zelf zijn mond. "Vroeger deed ik eens een smeekbede, maar die trek ik nu in", zegt hij om vervolgens het nummer 'Een nacht alleen' in te zetten.
De voorkeuren van de vijfhonderd bezoekers in het afgeladen Burgerweeshuis laten zich makkelijk raden: bij de grote hits zoals Belle Hélène barst een luid gejuich uit. En de band pikt dat op. Ze genieten er duidelijk van. En alles klinkt nog net als vroeger. Deze 'neder-ska' kan tegen een stootje. "Mensen vragen wel eens of je het niet zat wordt om steeds dezelfde teksten te zingen. Maar het gaat om de liedjes", zegt Vrienten als inleiding op 'Pa'. "Deze is voor mijn vader, die kan het niet meer horen maar toch zing ik het voor hem."
In de zaal mag niet worden gerookt, volgens het bordje op verzoek van de band. Dus staat de hal vol rokers. "Het is net als vroeger, Ze zijn het niet verleerd. Dit is wat ik had verwacht", zegt Hilde (29). Ze heeft de tijd van Doe Maar niet bewust meegemaakt maar is later liefhebber geworden. Joost (33) was als jongen een echte fan. "Ik baal dat ik mijn polsbandjes en buttons kwijt ben. Ik had ze graag meegenomen." Ze hebben helemaal geen behoefte aan de stadionconcerten in de Kuip. "Dit is veel leuker en veel intiemer dan de Kuip."
Ondanks het rookverbod hangt er hier en daar toch de lucht van wiet in de zaal. Als de band het nummer 'Nederwiet' gaat spelen, loopt er - hoe toepasselijk - een bezoeker met een joint aan zijn lippen door de zaal.
"Toen ze zo bekend waren voelde ik me te oud", zegt de 43-jarige Ron. Maar nu komt de nostalgie naar boven. "Ik was niet echt een fan, maar vond ze wel leuk. We gingen met een bandje van Doe Maar naar het strand en ik had mijn haar net als Vrienten."
Peter van twintig is een van de jongste bezoekers. "Ik ben geïndoctrineerd", zegt hij lachend. "Ik heb een goede opvoeding gehad kun je zeggen en ik hou van Nederlandstalige muziek." Dick (53) en Sonja (49) Grovenstein hebben de kaartjes gekregen van hun dochters voor moederdag én vaderdag. "We gaan helemaal terug naar vroeger, zelfs met een stempel op je hand." Doe Maar stond altijd hoog op hun lijstje. "Ik vond het jammer dat ze ermee ophielden. Je haalt hun muziek er altijd tussenuit. Ze hebben echt een eigen stijl."
Voor zijn gevoel zit Marnix (33) weer op de basisschool. "Op de lagere school was je voor Normaal of voor Doe Maar. Ik was voor Doe Maar." Voor Laura (26) zijn ze te vroeg gestopt. "Maar op de studentenvereniging werd veel Doe Maar gedraaid. Voor mij is het studentenleven-sentiment."
Sylvia (35) was op de basisschool ook al fan. "Ik had geen plaatjes maar wel zweetbandjes." Aan de zweetbandjes, buttons, jacks en andere merchandising van Doe Maar hebben veel van de bezoekers goede herinneringen. Maar bijna niemand heeft het nog. Weggeraakt bij verhuizingen. Ook toetsenist en zanger Ernst Jansz heeft goede herinneringen aan de zweetbandjes. "Ik begrijp nu waarom we die dingen hadden", verzucht hij halverwege het concert, badend in het zweet.
Ofschoon ze te jong was om naar concerten te gaan heeft Sophie de Doe Maar tijd volop beleefd. "Ik heb het bewust meegemaakt. En nu ik hier sta voel ik me weer 14. De muziek is gewoon de moeite waard. In de auto, bij het schoonmaken, ik word er vrolijk van."
U kon tot 26-07-2008 reageren op dit artikel.