article
1.6543926
DEVENTER – Samen een boek schrijven kan veel somberheid bij senioren voorkomen. Dat is de overtuiging van Sophie Struik (53), die met honderd ouderen uit Deventer het komende jaar aan een boek werkt. Zo’n gezamenlijk boek, dat als werktitels ‘Gelukkig ben ik oud’ en ‘De kunst van gelukkig oud zijn’ meekreeg, is volgens haar een voorbeeld voor andere gemeenten.
Hoe een boek somberheid bij senioren stopt in Deventer
DEVENTER – Samen een boek schrijven kan veel somberheid bij senioren voorkomen. Dat is de overtuiging van Sophie Struik (53), die met honderd ouderen uit Deventer het komende jaar aan een boek werkt. Zo’n gezamenlijk boek, dat als werktitels ‘Gelukkig ben ik oud’ en ‘De kunst van gelukkig oud zijn’ meekreeg, is volgens haar een voorbeeld voor andere gemeenten.
http://www.destentor.nl/regio/deventer/hoe-een-boek-somberheid-bij-senioren-stopt-in-deventer-1.6543926
2016-10-19T05:00:00+0000
http://www.destentor.nl/polopoly_fs/1.6543984.1476793462!image/image-6543984.JPG
Deventer,Sociaal en maatschappij,top
Deventer
Home / Regio / Deventer / Hoe een boek somberheid bij senioren stopt in Deventer

Hoe een boek somberheid bij senioren stopt in Deventer

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Sophie Struik (rechts) bij de start van de Deventer Dagsociëteit eerder dit jaar. Foto: Ronald Hissink
    DEVENTER – Samen een boek schrijven kan veel somberheid bij senioren voorkomen. Dat is de overtuiging van Sophie Struik (53), die met honderd ouderen uit Deventer het komende jaar aan een boek werkt. Zo’n gezamenlijk boek, dat als werktitels ‘Gelukkig ben ik oud’ en ‘De kunst van gelukkig oud zijn’ meekreeg, is volgens haar een voorbeeld voor andere gemeenten.

    Het plan voor het boek is ontstaan bij de Deventer Dagsociëteit, een project dat dit voorjaar met steun van de gemeente en fondsen is begonnen. ,,Wat we hier doen is heel anders dan dagopvang, waar de bindende factor is dat iedereen dementerend is. Hier is het bindende element dat we alleen maar dingen doen die we leuk vinden”. De sociëteit telt 150 leden en 9 daarvan hebben zich dinsdag over de opzet van het boek gebogen. ,,Dat zijn er nog niet zo heel veel, maar we werken met het zwaan-kleef-aan principe”, zegt Struik, die van oorsprong projectleider bij de GGD was en zich daar onder andere bezighield met maatschappelijke participatie van ouderen.

    Geluk
    De rode draad in het boek is dat het geen treurige aangelegenheid is om oud te worden. En Deventer zal er ongetwijfeld ook in voorkomen, omdat daar de plekken liggen waar de deelnemers geluk ervaren. ,,Er is geen eindtijd vastgesteld, maar ik denk dat we volgend jaar zomer iets tastbaars hebben. Het product is ook niet het doel. Het gaat om wat de deelnemers onderling uitwisselen bij het maken. En of het een bestseller wordt? Het is op zich een mooi thema, dus het kan maar zo”.

    Zingeving
    Dat het boek bijdraagt aan het verminderen van somberheid bij ouderen komt omdat het er voor zorgt dat de schrijvers dan het gevoel hebben dat het er toe doet wat ze doen. ,,Je hebt het dan over zingeving. Mensen denken dan vaak dat het om religie gaat, maar ik heb het er over dat iedereen van waarde wil zijn. Dat je niet alleen ontvangt, maar dat je ook wat biedt. Veel ouderen zijn somber, omdat ze denken dat zij er niet meer toe doen, dat ze nutteloos zijn. Met dit boek geef je ze een doel om voor te leven. Ze kunnen hun kennis, fantasie en creativiteit aanbieden. Want het gaat in het leven niet alleen om gezelschap. Je kunt elke dag iemand op bezoek krijgen, maar als je de zin van het leven niet inziet, kun je nog ongelukkig zijn”.

    Gevoelig voor leeftijd
    Struik behoort met haar 53 jaar bijna zelf tot de doelgroep, waarom is voor 55+ gekozen? ,,Er is niets zo beladen als leeftijd. Zodra mensen zo’n cijfer horen, zeggen ze: Dat is niet voor mij. Maar 55 is nog niet stokoud en er zijn veel mensen in die leeftijd met veel vrije tijd. Ons oudste lid is 97 jaar, een vrouw waarvan het lichaam niet meer zo wil, maar de geest nog helemaal bij de tijd is: Ze heeft zich via de website opgegeven”.
    De keus voor een boek lijkt voor deze leeftijdsgroep voor de hand te liggen. ,,Het zijn de jaren van reflectie. Veel mensen hebben dan de behoefte om terug te blikken en zelf een boek te schrijven. Het is een bezinningsperiode, nadenken over de zin van het leven en vrede met de dingen hebben. En op deze manier gebeurt dat speels; we zijn geen therapiegroep. Dit is eigentijds oud worden. Een oudere anno 2016 wil niet dat iets voor hem tot in details georganiseerd wordt”.