Tekstgrootte

Bij de Franse Compagnie Carabosse zijn ze vooral verliefd op vlammen. Al jaren creëren ze met hun illuminaties poëtische sferen. Tijdens Deventer op Stelten neemt Carabosse met ruim 2500 vlammen bezit van het Worpplantsoen, aan de overkant van de IJssel.

Jean-Marie Proust maakt de sfeervolle 'Installations de feu' al jaren, maar vindt het nog altijd lastig te omschrijven wat het publiek kan verwachten. ,,Je moet het zien, ervaren, ondergaan'', zegt hij. ,,Eigenlijk kan ik het niet uitleggen, als je het nog niet hebt gezien. Het is een vuurvolle sfeer, een compleet andere ambiance dan je ooit hebt gezien. Rood, gloeiend, met vlammen en muziek. We hebben twee musici, die gitaar spelen, toetsen, mandoline en meer instrumenten. Zodra mensen de ruimte betreden die wij met onze stellages vol vuurpotten verlichten, gedragen ze zich anders. Ze gaan stralen. Ze praten zachter. Het is een heel speciaal universum waar je in terecht komt. Heel sereen en warm. En dat kun je op je gemak ontdekken.''

Compagnie Carabosse treedt over de hele wereld op. Mensen in Australië, Singapore, Burkina Fasso en vele landen in Europa hebben hun vuurspektakel al ervaren. Onlangs waren ze nog in Madrid. ,,En zelfs die doorgaans zo drukke Madrilenen werden stil en waren onder de indruk'', vertelt Jean-Marie Proust. ,,Het is overal hetzelfde: iedereen kalmeert, kijkt en ontdekt hoe mooi vlammen kunnen zijn. Niemand heeft vuur ooit zo gezien.''

De vuurmakers arriveren al een dag of vijf voordat Deventer op Stelten begint. Vaak komen nieuwsgierige buurtbewoners al snel kijken. Ze maken een praatje - ook iets waarvan deze Fransen erg genieten. Want het ontmoeten van mensen op hun tournees zien ze als een cadeautje. Wie langs komt, zal geen stelten zien, want de vuurmakers zijn geen steltlopers. En straattheater is het ook niet echt. Wat Carabosse doet, is het creëren van een vurige sfeer buiten, op een bijzondere locatie. Het plantsoen aan de IJssel hebben ze samen met organisator Anjo de Bont uitgezocht. De Stelten-organisator ontmoetten ze in Brugge. Daar zag De Bont de vlammen van de Fransen en vroeg hen ook naar Deventer op Stelten te komen. ,,In Deventer wordt het wel heel anders dan in Brugge,'' verwacht Proust, die al in november in Deventer was om een plan te kunnen maken. ,,In België konden we allerlei kleine hoekjes en pleintjes verlichten. Met onze muzikanten en installaties was dat ideaal. Er konden maar weinig mensen in en dat zorgde voor een speciale, intieme sfeer. Mensen waren erg verrast. In Deventer wordt het heel anders, zoals elke plek anders is. Daar gaan we de ruimte in. Mensen kunnen dan door het vuur een wandeling maken.''

Compagnie Carabosse heeft nog nooit een vuurinstallatie hoeven annuleren. ,,Als het regent, branden onze vuurpotten toch,'' vertelt Proust. ,,De omstandigheden zijn dan natuurlijk wel moeilijker. Als het een beetje regent gaat het goed. Het moet echt stortregenen om ons problemen te bezorgen. Dat is ons nog nooit overkomen. Het duurt dan wel korter, want de vlammen doven eerder.'' Wind kan ook roet in het eten gooien, met eveneens het gevolg van een kortere illuminatie. Meestal branden de vlammen tussen de tweeëneenhalf en drie uur, afhankelijk van wind en regen.

Tijdens de twee zomeravonden van het Deventer festival transformeert het park langs de IJssel in een onvergetelijk vuurspektakel. Wie het bezoekt krijgt een onuitroeibare herinnering. ,,Die laat sporen na'', verzekert Jean-Marie Proust. Het park wordt nooit meer hetzelfde.