Home / Regio / Epe / Mooi weer lokt tientallen bezoekers naar 'Het Kasteel' van Vaassen

Mooi weer lokt tientallen bezoekers naar 'Het Kasteel' van Vaassen

Foto's
1
  • Afbeelding
    Beschrijving
    De Zwarte Zaal van het kasteel. Krakkemikkig en met een nare bijsmaak door de gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog. foto Hans vd Vlekkert

VAASSEN - Eens in de honderd jaar is het op 3 oktober zulk mooi weer als het gisteren was. De dag waarop Kasteel De Cannenburgh open huis hield voor zijn lijfeigenen: de inwoners van Vaassen. Nu het zenuwcentrum van De Cannenburgh; een paar jaar geleden nog het huis van de familie Aafjes. "Het kloppend hart' noemt kasteelbeheerder Paul Aafjes de volledig gerestaureerde boerderij 'Het Bouwhuis' van de Cannenburgh waar hij 25 jaar met zijn gezin heeft gewoond.

Tegenwoordig is er een informatiecentrum, het startpunt voor een audiotoer door kasteel en tuin, een winkel. Aafjes staat in zijn voormalige keuken, sinds de restauratie weer een hal en wijst naar de zoldering: "Daarboven sliepen wij. Er is een mooie vergaderruimte voor in de plaats gekomen die kan worden gehuurd." Op de deel staan houten koeien aan halstertouwen onder een goed geïsoleerd dak waar voorheen de wind onder de pannen doorwoei.

Op stap met de audiotoer komt de bezoeker op een goed of liever kwaad moment terecht in de 'zwarte kamer'. Kale planken vloer, kapot schilderij aan de muur van een adellijke man zonder hoofd, een vervallen koffietafel in het midden van het vertrek met een wrakke stoel ervoor. In de zwarte kamer werden geen bezoekers toegelaten, vertelt conservator Jorien Jas. Geld voor restauratie was er niet en dus ging de deur op slot. Toch biedt het haveloze vertrek een goed beeld van het kasteel zoals het er in de jaren dertig moet hebben uitgezien. De naam 'zwarte kamer' herinnert ook aan een zwarte bladzijde uit de geschiedenis van het kasteel, vertelt Jas. In opdracht van de bezetter organiseerde de Raad van Voorlichting der Nederlandsche Pers er tijdens de oorlog journalistenkampen met persvoorlichting, lezingen en feesten. Foto's aan de kale muur vertonen beelden van journalisten etend aan tafels in de hal, luisterend naar een lezing in de open lucht. Vrolijke mannen zich van geen kwaad bewust.

"Wanneer kan ik weer in de vijvers vissen?" vraagt een lid van visvereniging HVO die de afgelopen drie jaar af en toe nog een simmetje in 't Smallert uitgooide en ongeduldig wacht op zijn oude stek langs een van de gerestaureerde vijvers waar hele grote karpers rondzwemmen.

Gerd-Jan van Oers uit Apeldoorn moet het antwoord schuldig blijven. Op een bank onder een meer dan honderd jaar oude beuk langs de visvijver geniet hij met zijn vrouw en hond van de hernieuwde kasteeltuin. Veel grote bomen werden geveld en maakten plaats voor jonge aanplant, de vijvers kregen een houten beschoeiing met moderne boogbruggetjes ertussen. 'Schilderen met de hakbijl' noemt hij het werk dat veel Vaassenaren met lede ogen aanzagen, bang dat 'hun' kasteeltuin voorgoed zou verdwijnen.

'Lieflijker dan de tuinen van Paleis het Loo' vindt hij de kasteeltuin.

Aan de andere kant van het kasteel is de moestuin in ere hersteld. "Bekijk het maar," zegt een Vaassense als ze hoort dat er veel vrijwilligers nodig zijn voor het onderhoud van de tuinen rond het kasteel.

"Ik heb al genoeg aan mijn eigen moestuin, maar mooi dat het allemaal behouden blijft."

www.add-facebook-like-button.com