Natuurlijk is Johan de Vries aan zijn honden gehecht. Maar toch is het goed om na de training de hond te laten gaan. "Bij de politie kan hij doen waarvoor hij is opgeleid. Dat is voor het dier toch ook veel leuker?" foto Cees Baars
EPE - Het was hem geadviseerd de eerste drie maanden zijn mond maar een beetje te houden. Johan de Vries was tenslotte nog maar 'op proef' bij politiehondenvereniging Roda.
De Vries deed wat hem was geadviseerd en dat was voor een van de leden reden destijds 'nee' te zeggen tegen zijn lidmaatschap 'omdat die jongen nooit wat zegt'. Gelukkig stemde de meerderheid wel voor. En kon De Vries, veertig jaar later, tijdens de jaarlijkse ledenvergadering benoemd worden tot ere-lid van de vereniging. Niet alleen vanwege dat langdurige lidmaatschap, maar ook omdat hij veertien jaar voorzitter van de club is geweest, negen keer een certificaat Politiehond I (met lof) heeft behaald en vrijwel nooit een training mist. "De overige leden doen nooit tevergeefs een beroep op hem en hij staat altijd klaar om hen met raad en daad te helpen. Daarnaast verzorgt hij al jaren de catering van Roda en houdt hij het clubhuis schoon," aldus voorzitter Jos van 't Erve, die De Vries een oorkonde en een bord met inscriptie aanbood.In die veertig jaar heeft hij zo'n twintig honden gehad, zegt De Vries. Hij koopt ze als pup, leidt ze op en als ze een jaar of drie zijn mogen ze op voor de keuring. Als ze het politiecertificaat hebben behaald verkoopt hij het dier aan de politie (vaak die in Apeldoorn). Haalt het dier het om een of andere reden niet dan gaat de hond naar een bewakingscentrum of een particulier. Een boerderij, bijvoorbeeld. ,,Maar ik zorg altijd dat ze goed terechtkomen. Het gaat me niet om het geld. Als het dier het maar goed krijgt."
Vaak wordt De Vries gevraagd 'hoe hij zo'n hond toch zo maar weg kan doen. Daar ben je toch aan gehecht?' Ja, natuurlijk is hij aan zijn honden gehecht, zegt hij dan. "En je bouwt samen ook wel een band op. Maar je mag 'm zelf nergens voor inzetten. Heb je eenmaal samen dat certificaat behaald dan kun je 'm daarna eigenlijk alleen nog maar uitlaten. Bij de politie kan hij doen waarvoor hij is opgeleid. Dat is voor het dier toch ook veel leuker?"
Het is zijn grote hobby, zegt de net 65 geworden voormalige bakker. "Het is gewoon heel leuk die honden te leren zoeken, springen, rivieren, volgen en wel of niet te bijten. Ze te leren dat ze niet bang zijn voor een pistoolschot of een stokslag. Het is elke keer weer een uitdaging dat samen met je hond op te lossen. Maar je hebt daar hoe dan ook de hulp van de andere jongens bij nodig. Alleen kun je het niet."
Nee, zijn mond houden doet hij niet meer. "Dat heb ik later wel ingehaald," zegt hij lachend. Meer dan dat: tijdens demonstraties hanteert hij de microfoon en geeft hij een toelichting op het hoe en wat van de verrichtingen. Ook daarvoor werd hij benoemd tot erelid.
Sorteer reacties
U kon tot 22-03-2012 reageren op dit artikel.