John en Naomi Groenewold bij een van de apparaten in hun computerspelmuseum Bonami in Epe. Het 'eigenzinnige' museum aan de Sint Antonieweg bestaat dit jaar vijf jaar. foto Emiel Muijderman
EPE - Het Bonami spelcomputermuseum opende vijf jaar terug haar deuren aan de Sint Antonieweg 20 in Epe. Maar de doorsnee Epenaar heeft er vrijwel geen weet van dat daar talloze Nintendo-, Commodore-, Sega- en nog veel meer spelcomputers te bewonderen zijn. Toch zien de eigenaren John en Naomi Groenewold sindsdien een duidelijke stijgende lijn in de animo. "Destijds kwamen er tien bezoekers per jaar, nu komen er tien in de maand.
Ook organiseren wij steeds vaker spelcomputerbeurzen. Het is een oneindigende hobby."Het stel is nuchter en niet dringend op zoek naar populariteit, maar sterk gedreven als het gaat om het verzamelen van spelcomputers en de bijbehorende spellen. Ongeveer vijfduizend spellen liggen opgesteld in verschillende stellages. Het verzamelen zit beide 'fanatiekelingen' in het bloed.
De liefde voor de spelcomputers is ontstaan bij Naomi. "Vroeger konden we zelf thuis geen spelcomputers betalen. Vaak ging ik dan naar de buren toe, die er wel over beschikten. Daar mocht ik alleen maar meekijken. Dat wilde ik natuurlijk niet."
Omdat ze altijd al het idee heeft gehad haar eigen winkeltje te beginnen nam Naomi samen met John het initiatief tot een spelcomputermuseum. "Op deze manier kunnen we belangstellenden informeren over de geschiedenis van allerlei spelcomputers. Zo zijn we educatief bezig. Mensen kunnen spelen op verschillende computers, iets wat voor mij vroeger om financiële redenen simpelweg niet was weggelegd."
Nu de animo voor het museum, dat is gevestigd in Het Waeghuys, beetje bij beetje stijgt, heeft John professionele plannen voor de toekomst. "We hebben sinds kort het plan om een samenwerkingsverband met de stichting Computermuseum uit Den Haag af te sluiten, die ook veel computerapparatuur en spellen te bieden heeft. Alleen ontbreekt het hen aan ruimte om die spullen tentoon te stellen. Dat kan hier prima. We willen dan binnen een aantal jaren erg graag uitbreiden."
Wanneer John en Naomi op de bank in hun woonkamer zitten, worden zij omringd door een Nintendo-flipperkast, Atari-jukeboxen en spelcomputers. Het is volgens John zeker iets aparts dat museum èn privé voor een deel wordt gecombineerd. Toch speelt hij zelf amper op de spelcomputers. Dat komt doordat hij er vaak niet de tijd en het geduld voor heeft.
Maar Naomi speelt regelmatig. Het is soms zo erg dat John zijn geliefde achter de flipperkast vandaan moet halen, zodat Naomi even later niet met vierkante naar bed hoeft te gaan.
Mensen die graag een kijkje willen nemen in het museum en het niet kunnen laten om een oud computerspelletje na jaren weer te spelen, kunnen op afspraak langskomen. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar, voegt John toe, "we verzoeken de bezoekers wel een donatie te doen."
Belangstellenden krijgen dan wat te drinken en te eten, alsmede een rondleiding. Daarnaast krijgen ze natuurlijk de ideale mogelijkheid hun favoriete spel te spelen. John lachend: "Gewoonlijk zijn mensen er wel vier uurtjes mee zoet, al moet ik sommigen nog wel eens uit hun roes halen. Die gaan echt helemaal op in het spel.
U kon tot 06-04-2008 reageren op dit artikel.