Jan Timman aan zet. In twee van de deelnemers aan de jubileumsimultaanwedstrijd vanj De Zeven Pionnen moest hij zijn meerdere erkennen. foto Henri van der Beek
EPE - De eerste die als winnaar van schaakgrootmeester Jan Timman het
strijdtoneel verliet, was Rein Schuring uit Oene. Na twee uur kon hij
verheugd uitroepen: "Ik heb gewonnen van mijn idool."
Nederlands topschakers Jan Timman en Jan Smeets speelden een partij
simultaan met 55 regionale schakers, voor het merendeel lid van Eper
schaakclub De Zeven Pionnen, die afgelopen zaterdag haar 75-jarig bestaan
vierde.
Een avondje schaken in de Eper Gemeentewoning kostte twee
gulden en dat was eigenlijk te duur in de jaren dertig, de tijd van armoe en
ellende. Bovendien was de zoldering laag en stootte je gemakkelijk je hoofd
tegen een balk. Gelukkig was een van de leden getrouwd met de beheerster en
werd het huurtarief verlaagd tot een gulden.
Aan de hand van de
notulen van De Zeven Pionnen is Hennie Zimmerman (66, 32 jaar lid) bezig de
geschiedenis van de vereniging in een boekje vast te leggen ter gelegenheid.
Graag zou hij tegen Timman of Smeets hebben geschaakt, maar als een van de
organisatoren heeft hij vandaag andere taken.
Schaken leerde hij
als wachtmeester bij de marechaussee door het af en toe met zijn
pelotonscommandant te spelen. Militairen, scholieren en uiteraard hun
meesters schaakten graag in een tijd dat computerspelletjes nog niet
bestonden en dr. Max Euwe wereldwijde bekendheid genoot als
schaakgrootmeester.
Ondanks de enorme populariteit van
computergames, voetbal en wielrennen is de schaaksport nog steeds populair
bij jong en oud. Druk is het in de Eper Gemeentewoning om toch vooral niets
te hoeven missen van het schaakfestijn. Rondom in carré opgestelde tafels
zitten 55 regionale schakers in afwachting van de volgende zet tegen
oudgediende Jan Timman of regerend Nederlands schaakkampioen Jan Smeets.
Siebe Vervoerd (95) is sinds zijn negentigste lid van de schaakclub en houdt
zijn vinger bij het volgende stuk dat hij wil gaan zetten, omdat zijn
gezichtsvermogen slecht is. Thuis speelt hij de hele dag partijen na om meer
schaakkennis te vergaren en zo goed mogelijk voor de dag te komen. Maar niet
genoeg om Smeets te verslaan, want die wint alle partijen en speelt slechts
twee remise.
Ook het jongste talent uit de regio redt het niet en
terwijl alle partijen al afgelopen zijn en iedereen zich verzamelt rond zijn
tafel, schaakt Thomas Beerdsen (10) uit Apeldoorn met roze blosjes op de
wangen verder. Heel lang is de stelling in evenwicht, maar dan is ook voor
hem het moment daar dat de grootmeester orde op zaken stelt. Thomas geeft
Jan Smeets een hand ten teken van overgave.
Zal het oudste lid van
de vereniging het misschien redden tegen Jan Timman? Een paar jaar geleden
nog vierde Hendrikus van Dragt zijn vijftigjarig lidmaatschap en versloeg
die avond met zijn gevreesde paarden al zijn tegenstanders, onder wie de
voorzitter. Iedereen moest in de jubilaris zijn meerdere erkennen.
Met een kop koffie in de ene hand verzet Timman de eerste pion en loopt
peinzend naar de volgende schaker. "Ik zie de aanval al komen",
verzucht Van Dragt tien zetten later als twee van Timmans pionnen akelig
dicht aan zijn kant staan. Hoe hij ook piekert en peinst en zijn koning en
paard verplaatst, het mag niet baten. Als Timmans pionnen hun tol hebben
geëist, moet Van Dragt opgeven.
In tegenstelling tot Rein
Schuring, die evenals John Redeker uit Hattem kans ziet van Timman te
winnen. Bezweet en moe komt hij buiten in de lentezon bij van het gevecht op
de vierkante meter.
U kon tot 22-04-2009 reageren op dit artikel.